Ski-doo

Greinar um Ski-doo

by

Haydays í 50 ár

Í júlí árið 1966 komu nokkrir vinir saman og lögðu fyrstu drög að stofnun vélsleðafélags sem þeir seinna gáfu nafnið Snow-Barons. Haustið eftir ákváðu þeir að reyna með sér í spyrnukepppni og þar með var hafin vegferð sem stendur enn þann dag í dag. Engum sögum fer af tímunum sem náðust, enda tækin í þá daga ansi frábrugðin sleðum nútúmans. En þetta uppátæki þróaðist í að verða stærsti viðburðurinn í sleðaheiminum ár hvert og „formlegt upphaf vetrarins“ eins og eru einkennisorð Haydays í dag.

Heimsókn á Haydays hefur lengi verið á óskalistanum og því var eiginlega ekki annað hægt en láta verða af því á 50 ára afmæli viðburðarins, haustið 2016. Svo heppilega vill til að einkasonurinn er einnig forfallinn sleðaáhugamaður, hvernig svo sem það hefur atvikast. Hann féllst því á að veita föður sínum félagsskap í ferðinni og það án þess að beita þyrfti fortölum sem heitir.

Sem fyrr segir byrjaði Haydays sem spyrnukeppni og hún leikur enn verulegt hlutverk, þótt í raun séu aðrir þættir sem miklu frekar draga fólk að og aðrar keppnisgreinar sem fá meira áhorf. Þróunin hefur orðið sú að í raun er orðin skyldumæting fyrir alla sem á annað borð vilja láta taka sig alvarlega í sleðaheiminum – sleðaframleiðendur, aukahlutafyrirtæki, fataframleiðendur, keppnisliðin o.fl. o.fl. Að auki er svo hið risastóra „Swap-meet“ þar sem hinir aðskiljanlegustu aðilar mæta með notaða hluti og nýja, jafnvel bara það sem kom fram í dagsljósið við síðustu tiltekt í bílskúrnum. Þarna ægir því öllu saman í bókstaflegri merkingu, þannig að úr verður viðburður sem á engan sinn líka.

Á hverju ári er síðan reynt að vera með sérstakan viðburð sem trekkir að og í ár var það risastökk goðsagnarinnar Levi Lavalle sem vippað sér án vandræða rúma 60 metra, enda á hann reyndar að baki ca. helmingri lengra stökk á vélsleða yfir höfnina í San Diego.

Að sjálfsögðu blómstra viðskiptin, bæði með notað og nýtt, og á tíðum hægt að gera ansi góð kaup samanborið við búðarverð á Íslandi. Fyrir Íslendinga er afar einfalt að heimsækja Haydays. Icelandair flýgur til Mineapolis og þaðan er innan við klukkutíma akstur á svæðið. Ágætt er að gista inni í Minneapolis, því þótt borgin verið seint talin sú skemmtilegasta í Bandaríkjunum þá er óvíða hagstæðara að versla.

Hér að neðan fylgja svo nokkrar myndir úr ferðinni.

Maður þarf sæmilegt ökutæki til að ferðast um vegi í USA.
Að sjálfsögðu er nauðsynlegt að gera vel við sig í sleðaferðum og Hilton í Minneapolis fór vel með okkur.
Meðal fyrstu viðkomustaða var ERX-Motorpoark en þar koma flest snjókrossliðin saman til að æfa fyrir vertíðina.
Ford Ranger eigandanum fannst ekki slæmt að sjá alvöru vinnuhest að störfum á brautinni.
Snjókrossbrautin bíður eftir að kólni í veðri.
Höfuðstöðvar Carlson mótorsport eru við brautina en það keppir á Polaris bæði í snjókross og terrakross.
Ljómandi aðstaða.
Það fyrsta sem sést þegar menn nálgast Haydays eru raðir af pikkupum um öll tún.
Sumir fara rúmlega alla leið í skrautinu.
Mættir og búnir að finna stæði en bílastæðin taka yfir öll nálæg tún og akra.
Það er margt annað en sleðar á Haydays.
Breytingar teknar alla leið.
😉
Lítur sterklega út.
Laglegur Chevrolet.
Hinn þriggja hjóla Polaris Slingshot hefur ekki ratað til Íslands svo vitað sé, enda spurning með viðtökur Umferðarstofu 😉 Upplýsingar um gripinn eru hér: http://www.popularmechanics.com/cars/a13990/polaris-slingshot-three-wheeler/
Eitthvað hefur bæst við af hestöflum í þennan Polaris.
Skins býður upp á þetta áhugaverða boddý á Arctic Cat.
Trukkar keppnisliðanna eru hrikaleg verkfæri.
Þessi er fyrir toppökumenn Polaris.
Kattarútgerð.
Alvöru.
Nokkrar millur hér.
Trukkarnir eru svo lækkaðir niður þannig að enginn þurfi að príla 😉
Ski-doo lið.
Valgeir áhugasamur um nýja IQ-inn.
Nýr Polaris IQ en sleðaframleiðendur afhjúpa keppnissleða komandi vertíðar jafnan á Haydays.
Valgeir skoðar keppnissleða Ross Martin.
Sleði Ross Martin.
Levi Lavalle ekur þessum.
Áhugaverð útfærsla en á þessum keppir Alex Hetteen í I-500 mótaröðinni.
Líklega ísaksursgræja.
Menn þreytast seint á að reyna að búa til búkka með betri fjöðrun en framleiðendurnir sjálfir.
Polaris með þó nokkrum uppfærslum.
Áhugavert fjaðrandi sæti.
Terrakross keppnin vakti mikla athygli enda atgangurinn svaðalegur.
Tekið á’ðí.
Svona líta þeir út inn við beinið.
Nýr Ski-doo með aukaafli.
Nýi Yamaha-mótorinn, 204 hestöfl með túrbó, kraftmesti mótor í fjöldaframleiddum sleða í dag.
Nýr 204 hestafla Yamaha Sidevinder.
Arctic-Cat var með flott sýningarsvæði.
Kettir í röðum.
Nýi einskíðungurinn frá Arctic Cat fékk mikla athygli.
Goðsögnin Tucker Hibbert í yfirstærð gnæfði yfir Arctic Cat svæðinu.
Og að sjálfsögðu var karlinn sjálfur á svæðinu 😉
Nýi keppinskötturinn.
Þessi bátur mokast líklega eitthvað áfram.
Höfuðstöðvar Snow Barons sleðaklúbbsins sem heldur Haydays eru á sýningarsvæðinu.
Valgeir var til í að taka þennan með heim.
Karlinum leist ekki illa á Skídann.
Bílaflotar svo langt sem augað eygir.
Tugþúsundir gesa heimsækja Heydays ár hvert.
Bílalyftur geta vel virkað út túni, ef veðrið er gott 😉
Aðeins uppfærður 😉
Laglega tjúnnaður Polaris.
Sýningaratriðin trekkja alltaf að.
Backflip á hjóli
Það eru rúm 10 ár síðan Jimmmy Blaze heillaði áhorfendur á Haydays með backflip á Yamaha Nytro og síðan er þetta standard atriði.
Pro Lite var að sjálfsögðu á svæðinu.
Ágæt lausn ef geyma þarf bensín í miklu magni. Allt upp í 70-80 lítra kútar.
Alvöru buggy.
Beðið eftir stökki Levi Lavalle.
Á swap meet kennir margra grasa.
Varahlutir í Ski-doo.
Vantar þig stífu?
Nokkrar flækjur.
Nýi sleðinn hans Chris Burant. Þeir sem dást að leikni hans mættu líka hafa í huga að það er varla ein skrúfa í þessum sleða sem ekki er sérsmíðuð.
Allt sérmíðað, líka tankurinn.
Fínt að renna í Laugafell á þessum.
Klár í torfæruna?
Þessi Lamborghini var á svæðinu.
Feykigaman var að skoða sýningarsvæði með gömlum keppnissleðum.
Alvöru dragster.
Árgerð óviss.
Þessi var upphaflega á tveimur beltum.
Virðist vera með tvo mótora.
Áhugaverð tæki.
Hér er fínt skjól.
Gamall Lynx.
Þessi var til sölu en þarfnast smá viðhalds 😉
Vorum að sjálfsögðu með síðustu mönnum til að yfirgefa Haydays 🙂
by

Best og flottast í sleðaheiminum

Sýningin Vetrarlíf var haldin um liðna helgi í Garðabæ og þótti takast með ágætum. Góð aðsókn var á laugardeginum en óveður á sunnudeginum hefur að líkindum eitthvað dregið úr umferð. Samkvæmt venju voru sleðaumboðin og tengd fyrirtæki í forgrunni og sýndu öll það nýjasta og flottasta sem í boði er. Ekki veit ég hvort valdir voru áhugaverðustu sleðarnir og flottustu básarnir, eins og jafnan þegar sýningin hefur verið á Akureyri, en ég tek það þá bara að mér hér og nú.

Áhugaverðasti nýi sleðinn

Spánýr Polaris Axys í Switchback útfærslu.

Spánýr Polaris Axys í Switchback útfærslu.

Ég held að fáir geti andmælt því að nýja Axys-línan frá Polaris er helsta nýjungin í ár, enda vel við hæfi á 60 ára afmæli tegundarinnar. Hér er komið algerlega nýtt boddý með nýrri 800 vél og nýrri afturfjöðrun. Aksturseiginleikarnir eiga að vera í sérflokki og nýja 800 vélin umtalsvert snarpari en forverinn. Sleðinn er boðinn með tveimur beltislengdum, hefðbundinn stuttur sem 120“ og 137“ Switchback. Þótt afturfjöðrunin líti svipað út og Pro-ride fjöðrunin sem hún leysir af hólmi þá er hönnunin engu að síður ný. Meðal nýrra fídusa í vélinni eru þriggja þrepa rafstýrðir pústventlar, rafdrifin olíudæla sem m.a. þýðir að inngjöfin er umtalsvert léttari, sveifarásinn hefur verið léttur o.fl. Útlitið er skemmtilegt með LED-framljósi og flottu mælaborði. Virkilega spennandi græja sem fróðlegt verður að sjá hvernig reynist og þá einnig hvort fjallasleðarnir fá eitthvað af þessu nýja góðgæti 2016.

Annar verðugur kandídat er nýi Viper sleðinn frá Yamaha. Samstarf Arctic Cat og Yamaha virðist hafa skilað góðum árangri og hefur sleðinn hlotið fyrirtaks dóma. Reyndar þurfti að innkalla sleðana og gera endurbætur vegna bensínleka, en úr því er væntanlega búið að bæta. Ég fékk kost á að reynsluaka frumgerð af sleðanumn síðastliðið vor og get vitnað um að hann lofaði virkilega góðu og er klárlega lang meðfærilegasti 4-gengis sleði sem í boði er. Þá skemmir ekki fyrir að hann er á frábæru verði hérlendis –eða svona að svo miklu leyti sem hægt er að taka um að nýir vélsleðar hérlendis séu á frábæru verði – hmm.

Verklegasti sleðinn

Þessi Pro-Lite er ekki nema fyrir sæmlega hugaða ökumenn!

Þessi Pro-Lite er ekki nema fyrir sæmlega hugaða ökumenn!

Hér er e.t.v. meiri samkeppni um titilinn en ég held þó að hann falli í skaut Ski-doo með nýju T-3 útfærsluna. Hér er kominn svaðalegasti fjöldaframleiddi sleði sem í boði er, með 174x16x3“ belti. Einnig er Ski-doo að kynna breytingar á framfjöðrun í ár sem skila á betri aksturseiginleikum.

Þegar rætt er um verklega sleða verður að minnast á 900 Pro-Lite sleðana frá Black Dimond, sem Motul flytur inn. En þeir verða þó líklega frekar að flokkast sem sérsmíði, þótt vissulega séu þeir framleiddir í talsverðu magni. En auðvitað er svo sérsmíðaði spyrnusleði þeirra Hafnarfeðga, sem var í Yamaha-básnum, einn í flokki.

Flottasti básinn

Motul-básinn var virkilega flottur og metnaður í gangi á þeim bænum.

Motul-básinn var virkilega flottur og metnaður í gangi á þeim bænum.

Af stærri sýnendum þótti mér bás Motul-manna frá Akureyri algerlega ber af. Virkilega flott upp settur og höfðu norðanmenn ekki talið eftir sér að koma með nánast hálfa búðina með sér. Mikið vöruúrval þeirra lyfti sýningunni upp. Vel gert!

Af sýnendum með minni bása var Garmin búðin eins og jafnan með fínan bás og þá var básinn hjá Landsbjörg einnig mjög smekklegur og vel fram settur með hliðsjón af þeim skilaboðum sem félagið er að koma á framfæri.

Þessi stutti 800 RR frá Arctric Cat er vafalaust geggjað leiktæki.

Þessi stutti 800 RR frá Arctric Cat er vafalaust geggjað leiktæki.

Aðrar merkar nýjungar

Ég hef í þessum pistli lítið minnst á Arctic Cat og Lynx, sem merkir þó engan veginn að þeir séu ekki með áhugaverða sleða í ár. Þvert á móti. Mér skilst t.d. að Arctic Cat sé að bjóða 73 módel í ár þannig að sannarlega ættu allir að geta fundið sleða við hæfi. Maður heyrir líka bara góðar sögur af þjónustu umboðsins, sem hefur sitt að segja. Væri ég síðan sjálfur að velja mér nýjan sleða hygg ég að ofarlega, ef ekki efst, á óskalistanum væri Boondocker frá Lynx. Svaðalega flottur og líklega meiri alhliða sleði en flestir keppinautarnir í púðursleða-flokknum.

Hér að neðan eru nokkrar myndir frá sýningunni.

by

Ski-doo og Lynx frumsýnir norðan heiða

skidoo_15Ellingsen frumsýnir 2015 árgerðina af Ski-doo og Lynx í verslun sinni á Akureyri næstkomandi föstudag, 14. nóvember kl. 16-20. Sleðafólk er að sjálfsögðu hvatt til að fjölmenna og eiga saman skemmtilega stund. Stærstu tíðindin hjá Ski-doo þetta árið er að sjálfsögðu nýi T3-pakkinn fyrir Summit þar sem í boði er svakalegasta belti sem sést hefur til þessa, 174×16 tommur með 3 tommu spyrnum. Já við erum að tala um belti sem er nærri fjórir og hálfur metri á lengd! Einnig mun vera komin endurbætt framfjöðrun og eitthvað meira sem gaman verður að fræðast um. Nú Lynx er einnig allrar athygli verður og hefur komið vel út hérlendis. Þar m.a. t.d. nefna BoonDocker 800 fjallasleðann og í vinnusleðum slá fáir Lynx við. Spennandi dagur framundan hjá sleðafólki norðan heiða á föstudaginn.

by

Viðurkenningar á Vetrarsport

Undanfarin hafa verið veittar viðurkenningar fyrir áhugaverða sleða og bása á Vetrarsportsýningunni. Svo er einnig í ár þótt með örlítið breyttu sniði sé. Síðustu ár hefur verið tilkynnt um valið á árshátíðinni á laugardagskvöldið en í ár var ákveðið að lofa sýningunni að líða áður en valið væri gert opinbert.

Varðandi val á sleðum sýningarinnar hefur verið stuðst við þá vinnureglu að horfa eingöngu til óbreyttra sleða eins og þeir koma frá verksmiðjunni, m.ö.o. að velja ekki sleða sem er búið að setja í aukabúnað til að auka afl og þá heldur ekki sleða með aukabúnaði til ferðalaga. Einnig hefur helst verið horft til nýrra módela af sleðum, þ.e. sleða sem eru að koma nýir á markað.

Líkt og undanfarin ár eru viðurkenningarnar þrjár.

vetrarsport07 0841. Athyglisverðasti nýi sleðinn:
Fyrir valinu að þessu sinni varð Ski-doo MX Z. Í rökstuðningi dómnefndar segir að hér sé einn mest seldi sleði síðustu ára kominn nýr frá grunni. Nýtt boddí þar sem eru stigin áður óþekkt skref við hönnun og smíði á vélsleðum með léttleikan er í fyrirrúmi. Þá má benda á að hann var nýlega valinn sleði ársins hjá tveimur af stærstu útgefendum sleðatímarita í Bandaríkjunum, Snow-Goer og American Snowmobiler.
vetrarsport07 0482. Verklegasti sleðinn:
Fyrir valinu að þessu sinni varð hinn nýi Polaris Dragon 800 RMK. Í rökstuðningi fyrir valinu segir að hér sé kominn nýr sleði frá Polaris með nýjum mótor sem miklar vonir séu bundnar við. Sannarlega einn öflugasti fjöldaframleiddi sleðinn á markaðinum og hefur verið að fá mjög góða dóma hjá reynsluökumönnum erlendis.
3. Viðurkenning fyrir vel útfærðan sýningarbás:
vetrarsport07 056Aldrei verið jafn erfitt að gera upp á milli sýnenda og nú enda virðist þeir stöðugt tilbúnir að leggja meira í sýninguna. Niðurstaðan er glæsilegasta Vetrarsportsýning frá upphafi. Dómnefnd komst að lokum að þeirri niðurstöðu að viðurkenningin í ár skyldi koma í hlut K2 Mótorsport / Ellingsen. Bás þeirra var stór og fjölbreyttur, vel upp settur með miklu vöruúrvali.
Til gamans fylgja hér með niðurstöður úr vali síðustu ára.

Í fyrra (nóvember 2006):
M1000 frá Arctic Cat viðurkenningu sem verklegasti sleði sýningarinnar, Yamaha Phazer fékk viðurkenningu sem athyglisverðasti nýi sleðinn og Icehobby fékk viðurkenningu fyrir áhugaverðan sýningarbás.

Í hittifyrra (nóvember 2005):
Fallegasti ferðasleðinn var valinn Ski-doo GTX 600, verklegasti sleði sýningarinnar var valinn Arctic Cat M7 og Toyota á Akureyri fékk viðurkenningu fyrir vel útfærðan sýningarbás.

Árið þar áður (nóvember 2004):
Fallegasti ferðasleðinn var valinn Yamaha RS Venture, verklegasti sleði sýningarinnar var valinn Polaris RMK 900 166” og viðurkenningu fyrir vel útfærðan sýningarbás fékk Siggi Bald í Motul.

Árið þar áður (nóvember 2003):
Yamaha Venture var valinn fallegasti ferðasleði sýningarinnar, Arctic Cat King Cat 900 var valinn verklegasti sleðinn, Toyota á Akureyri fékk viðurkenningu fyrir vel útfærðan sýningarbás.

by

Myndir frá Vetrarsport

Vetrarsportið um helgina tókst vel í alla staði og var sýnignin sennilega sú glæsilegasta frá upphafi. Var gaman að sjá hvað margir sýnendur lögðu metnað í sýningarbása sína og var heildaryfirbragð sýningarinnar stórglæsilegt. Fjölbreytnin var líka í fyrirrúmi þótt sleðarnir séu alltaf í forgrunni. Árshátíðin í Sjallanum tókst ekki síður vel. Margir munu hafa saknað þess að ekki var tilkynnt um val á sleðum og bás sýningarinnar en þeim til huggunar þá fór slíkt val fram á vegum sýningarstjórnar eins og verið hefur og mun verða tilkynnt um úrslit á morgun, mánudag. Aðstoðarljósmyndari var Alída Milla Möller Gautadóttir, 6. ára, sem m.a. myndaði allt bleikt sem hún sá.

 

by

Margt um manninn hjá Motormax á Akureyri

Fjölmenni var við kynningu hjá Motormax á Akureyri í gærkvöld þar sem sjá mátti það nýjasta frá Yamaha og Ski-doo. Mest spennan var að sjálfsögðu í kringum nýja Nytro-sleðann frá Yamaha og nýju Ski-doo línuna, en til sýnis voru bæði Summit og 600 MXZ. Greinilegt er að sleðamenn kunna vel að meta að fá tækifæri til að hittast og spjalla á meðan beðið er eftir því að vertíðin hefjist af alvöru. Motormax hefur komið sér vel fyrir í húsnæði við Njarðarnes 4 þar sem þeir Hóla Palli og Hörri muni ráða ríkjum í vetur.

 

by

Margt spennandi í 2007 árgerðinni

Um helgina má e.t.v. segja að vélsleðavertíðin hefjist með formlegum hætti með stórsýningunni Vetrarsport 2006-2007 í Íþróttahöllinni á Akureyri. Þar verður hægt að skoða á einum stað allt það nýjasta í vélsleðaheiminum og er svo sannarlega af mörgu að taka. Hér á eftir verður rennt yfir helstu nýjunar hjá hverjum framleiðanda og til að enginn móðgist þá eru sleðarnir teknir í stafrófsröð.

F1000_314pixBiðin á enda hjá Arctic Cat

Mikil spenna var byggð upp í tengslum við kynningu á 2007 árgerðinni af Arctic Cat. Búist var við miklum breytingum enda má e.t.v. segja að mörgum hafi fundist tími til kominn. Því fer þó fjarri að einhver stöðnun hafi ríkt hjá Arctic Cat, samanber t.d. hina vel heppnuðu Crossfire og M-fjallasleða, en því er ekki að neita að lítið hefur gerst í vélamálum undanfarin ár. Á því verður sannarlega breyting með 2007 árgerðinni.

Verst geymda leyndarmálið

Fljótlega upp úr síðustu áramótum fóru reyndar að leka út um væntanlega sleða, t.d. nýjan fjórgengissleða sem nefnist Jaguar. Var hann verið kallaður verst varðveitta “leyndarmál” seinni ára í sleðaheiminum því myndir og upplýsingar um hann voru á ferli á Internetinu í margar vikur áður en opinber kynning fór fram. Hver og einn verður síðan að meta hvort Arctic Cat nær að standa undir væntingum en a.m.k. liggur fyrir að um 80% frameiðslulínunnar er ný.

CF8_314pixTæplega 33 þúsund stillingarmöguleikar!

Fyrst ber að nefna nýtt byggingarlag sem Arctic Cat nefnir “Twin Spar”. Útlitið er frábrugðið því sem áður hefur komið frá Arctic Cat en burðarvirkinu svipar nokkuð til REV-útfærslunnar hjá Ski-doo. Helsta aðalsmerki þessa nýja byggingarlags er styrkur og einfaldleiki. Þá má heldur ekki gleyma nýja bakkgírnum sem rafeindabúnaður sér um að stjórna og ný útfærsla af kælikerfi. Sumt er kunnuglegt úr herbúðum Arctic Cat, t.d. hið bráðsnjalla “diamond-drif”, framfjöðrunin er afbrigði af hinni vel þekktu AWS og afturfjöðrunin kemur beint úr keppnisdeildinni. Þá er aftur horfið til “hefðbundinnar” 15 tommu beltisbreiddar.

Jafnframt eiga allir að geta fundið akstursstillingu við hæfi. Þannig er nokkrum sleðagerðum hægt að færa stýrislegginn fram og aftur, svipað og þekkist hjá Polaris, nema hér eru stillingarnar 11 talsins. Þá er hægt að velta stýrinu um 85 gráður fram og til baka og á sumum er líka hægt að stilla rúðuna. Eins og þetta sé ekki nóg þá er bæði hægt að færa sætið fram og aftur og hækka það og lækka. Tölfræðingar hafa reiknað út að alls séu 32.725 stillingarmöguleikar í boði (að því gefnu að hægt sé að breyta halla stýrisins með einnar gráðu millibili). Þess ber þó að geta að það er mismunandi eftir sleðagerðum hvort allir þessir stillimöguleikar eru í boði.

Þrjár nýjar vélar

Arctic Cat kynnir þrjár nýjar og spennandi vélar sem eru hannaðar og smíðaðar í samvinnu við Suzuki en samstarf fyrirtækjanna nær áratugi aftur í tímann. Fyrst er að nefna tvær tvígengisvélar, 800 og 1.000 rúmsentimetra. Báðar eru með beinni innspítingu og skilar minni vélin 144 hestöflum en sú stærri 168. Ljóst er að aðdáendur Arctic Cat hafa beðið spenntir eftir þessum stóru vélum. Líkt og í öllum nýtísku vélsleðavélum er rafeindatæknin nýtt til að hámarka afköst en jafnframt draga sem mest úr eyðslu og mengun.

jaguar_lFjórgengis með EFI

Þriðja nýja vélin er tveggja strokka Suzuki fjórgengisvél með 1.056 sentimetra rúmtak sem skilar 123 hestöflum. Þessi vél er boðin í sleða með nýja byggingarlagið og nefnist hann Jaguar Z1. Það sést því strax að sleðanum er einkum stefnt gegn Vector línunni frá Yamaha. Vélin er búin beinni innsprautun (EFI) og er sögð bæði sparneytin og umhverfisvæn. Arctic Cat var á sínum tíma fyrsti sleðaframleiðendinn til að bjóða fjórgengisvél í vélsleða en þessi nýja er mun öflugri og stórt stökk fram á við tæknilega. Með túrbínu ætti einnig að vera hægt að auka aflið verulega. Sleðinn er sagður vega 261,5 kg sem gerir Jaguarinn 5 kg þyngri en FST frá Polaris og 14 kg þyngri en Vector ER árgerð 2007 frá Yamaha.

Eitthvað fyrir alla

Að lokum er vert að gefa stutt yfirlit yfir framleiðslulínunna og byrja á stuttu sportsleðunum, eða F-línunni. Hér eru mestu breytingarnar því nýja byggingarlagið tekur alveg yfir þennan flokk. Kastljósið beinist einkum að sleðum með nýju vélunum, sem fá undirheitin F8 og F1000, auk Jaguar. F5 og F6 sem eru áfram í boði en koma í nýja byggingarlaginu. Nokkar undirgerðir eru í boði með mismunandi búnaði, m.a. í fjöðrun o.fl.
Hinir geysivinsælu Crossfire og M-sleðar koma lítið breyttir hið ytra en undir húddinu hefur mikið gerst því þar verður val um nýju 800 og 1.000 rúmsentímetra vélarnar. Væntanlega munu margir slíkir sjást á íslenskum fjöllum í vetur.

Lynx_xtrim_800Sigursælir Lynx vélsleðar

Hinir finnskættuðu Lynx vélsleðar hafa enn sem komið er ekki náð verulegri útbreiðslu hérlendis þrátt fyrir að hafa verið á markaði nokkur ár. Má segja að það sé miður þar sem sleðarnir ættu ekki að henta Íslendingum síður en frændum okkar í Skandinavíu. Þar er Lynx meðal vinsælustu tegunda, jafnt við leik og störf, ásamt því að eiga að baki einstæðan feril í vélsleðakeppnum.

Nýtt umboð

Umboðsmálum Lynx hérlendis hefur e.t.v. ekki alltaf verið sinnt sem skyldi á síðustu árum, sem gæti að hluta skýrt fremur litla sölu. Nú hefur hins vegar ræst úr í þessum efnum. Lynxumboðið er komið í hendur Ellingsen sem sl. vor opnaði stórverslun með allt til útivistar og ferðalaga. Rekstrarstjóri Evró/Ellingsen er sleðamönnum að góðu kunnur, en það er Halldór Jóhannesson sem til fjölda ára hefur starfað við innflutning og sölu á Polaris.

Sérstaða í fjöðrunarmálum

Lynx_adventure_600SDILynx er í eigu Bombardier-samsteypunnar sem einnig framleiðir Ski-doo vélsleða. Þessar tvær sleðagerðir deila því ýsum þáttum, meðal annars vélum, en annað er frábrugðið. Lynx hefur til að mynda markað sér sérstöðu í fjöðrunarmálum, sem heillar marga. Svo virðist þó sem Bombardier stefni að aukinni samhæfingu vélsleðagerðanna tveggja. Þannig hefur framleiðsla Ski-doo og Lynx verið alveg aðskilin fram til þessa, önnur gerðin framleidd í Kandada en hin í Finnlandi. Með 2007 árgerðinni bregður hins vegar svo við að sumar undirgerður Lynx koma fullbúnar frá í verksmiðjunni í Kanada.

Nýr keppnissleði

Lynx hefur sem fyrr segir átt einstaklega góðu gengi að fagna í vélsleðakeppnum í Evrópu og státar t.d. bæði af Norðurlanda- og Evrópumeistaratitlum á þessu ári. Því kemur ekki á óvart að eitt stærsta trompið næsta vetur verður nýr keppnissleði með 600 rúmsentimetra vél. Hann er að grunni til byggður á hinum sigursæla 440 keppnissleða og er án efa magnað tæki, hvort heldur er í keppnisbrautinni eða upp til fjalla. Einnig er kynnt ný afturfjöðrun sem fáanleg verður í öllum stuttu sleðunum. Væntanlega verður Lynx áberandi í keppnum vetrarins hér heima þar sem sterkir ökumenn undir merkjum Team Lexi munu reyna sig á finnska kettinum.

Vélarnar í Lynx eru eins og áður er sagt þær sömu og í Ski-doo, m.a. 800 HO og 600 með SDI-innsprautun. Sérlega áhugaverður er millilangi sleðinn X-Trail á 144 tommu belti sem væntanlega er mjög fjölhæfur og hentar vel við íslenskar aðstæður. Er hann boðinn bæði með 800 og 600 rúmsentímetra vélum. Ferða- og vinnusleðalínan er einnig allrar athygli verð, enda hefur þó nokkuð af slíkum sleðum selst hérlendis á síðustu árum.

DragonRMKPolaris safnar vopnum sínum

Í sem fæstum orðum eru stærstu tíðindin hjá Polaris tvær nýjar HO tvígengisvélar með Cleanfire-innsprautun, 600 og 700 rúmsentímetrar. Stærri vélin skilar 140 hestöflum og er jafnframt stærsta vélin frá Polaris því 900 vélin er horfin af sjónarsviðinu, í bili a.m.k. Almennt er Polaris að einfalda framleiðslulínuna með færri en skýrari valkostum. RMK-línan vekur mikla athygli því allra leiða hefur verið leitað til að létta sleðan sem mest.

Engin 900 vél!

Ef til vill má segja að það sem ekki er í boði hjá Polaris hafi til að byrja með hlotið meiri athygli en það sem er í boði, þ.e. sú ákvörðun að bjóða ekki sleða með stærri vél en 700 rúmsentímetrar. Þetta hefur væntanlega orðið mörgun aðdáendum Polaris nokkurt áfall en er þegar grannt er skoðað skynsamleg ákvörðun, enda hafa t.d. viðbrögð blaðamanna sem skrifa í vefmiðla í Bandaríkjunum verið mjög jákvæð. Svo virðist sem Polaris hafi ekki náð að fullu að samhæfa 900 vélina og IQ byggingarlagið eða grindina. Sérstaklega reyndist erfitt að leysa vandamál með víbring o.fl. þannig að Polaris ákvað að vera ekki að bjóða þessa vél fyrr en allir væru sáttir. Ljóst er að þetta hefur verið erfiður biti að kyngja fyrir Polaris, sem á móti á hrós skilið fyrir hugrekkið. Hins vegar er einnig ljóst að ekki er um framtíðarákvörun að ræða heldur má eiga von á stórri sleggju frá Polaris fyrr en síðar.

FSTIQÁherslan á 600

Nýju 600 og 700 rúmsentímetra vélarnar deila ýmsum þáttum. Báðar eru t.d. með tvo spíssa í hvorn strokk og “hefðbundnar” að gerð að því leyti að loft og bensín er tekið inn aftan á vélinni og pústið fer út að framan. Polaris býður einnig áfram 600 HO vél með blöndungum en nýja vélin á að vera heldur öflugri og einnig eyðslugrennri. Báðar 600 vélarnar byggja á sama grunni og 440 rúmsentimetra vélin og þær eru því léttari og minni um sig en 700 rúmsentímetra vélin. Athygli vekur að megináhersla Polaris virðist vera á 600 vélina því 700 vélin verður að sögn framleidd í takmörkuðu upplagi.

Ekki verður skilið við vélamálin hjá Polaris án þess að minnast á fjórgengisvélina. Um er að ræða tveggja strokka, 750 rúmsentímetra vél með túrbínu. Hún var kynnt í fyrra en kemur nú í endurbættri útgáfu og á að skila 140 hestöflum. Þannig er hún öflugri en vélarnar í Yamaha Vector og Arctic Cat Jaguar Z1 en vantar nokkuð á að ná Yamaha Apex. Hún er boðin í ýmsum slerðagerðum sem þá eru auðkenndir með skammstöfuninni FST.

Fisléttir fjallasleðar

Polaris leggur sem fyrr mikið upp úr RMK-fjallasleðalínunni og þar verða talsverðar breytingar á milli árgerða. Áfram er haldið á þeirri braut að létta sleðana og nú fjúka rúm 7 kíló frá því í fyrra. Sleðinn með 700 vélinni á 155 tommu belti er með uppgefna vikt upp á tæp 120 kg og samsvarandi 600 sleði er gefin upp 117 kg. Allur “óþarfi” er á bak og burt en í staðinn er val um ýmsan aukabúnað fyrir þá sem vilja meira en grunngerðina. Reynt er að finna ný og léttari efni og jafnframt leitast viðað hafa sleðann sem efnisminnstan. Þannig eru stigbrettin götóttari en svissneskur ostur og ný gerð af belti er einnig opnari en áður hefur sést. Nú er stillanlega stýrið ekki lengur í boði á RMK-línunni. Beltislengdir eru upp í 155 tommur og raunar 166 ef menn eru tilbúnir að panta nógu snemma.

Fusion látinn fjúka

Polaris CruiserSé litið á aðrar sleðagerðir vekur athygli að Fusion nafnið hefur verið lagt á hilluna. Þess í stað bera stuttu sportsleðarnir nafnið IQ og eru auk þess auðkenndir með vélarstærðinni. Þeir koma nú allir með sama byggingarlagi og RMK. Mest spennandi finnst mörgum án efa 700 sleðinn með aukanafnið Dragon.

Í millilöngu deildinni er Polaris með Switchback á 144 tommu belti. Val er um FST fjórgengis eða 600 tvígengisvélar. FST fjórgengissleðin er 268 kg og 140 hestöfl en 600 tvígengissleðinn 224 kg og 125 hestöfl. Sé litið til fjórgengissleða keppinautanna þá er stuttur Jaguar Z1 gefinn upp 123 hestöfl og 261,5 kg en Yamaha RS Rage á 136 tommu belti 256 kg og um 120 hestöfl.

Úrvalið af ferðasleðum er þó nokkuð. Beltislengd er yfirleitt 136 tommur og val um ýmsar vélar með mesta áherslu á 600 HO og FST fjórgengis. Þá er ánægjulegt að sjá að gamli Wide Track lifir áfram góðu lífi og er eini Polarissleðinn sem enn er með Fuji vél, hina sögufrægu Indy 500.

Jákvætt skref

Sem fyrr er sagt hafa viðbrögð blaðamanna og reynsluökumanna vestan hafs verið jákvæð. Hefur verið bent á að Polaris sé nú að einbeita sér að því sem gerði þá að stærasta framleiðandanum fyrir nokkrum árum. Það er að framleiða sleða með framúrskarandi akstureiginleika, með höfuðáherslu á gæði og áreiðanleika fremur en fjölda undirgerða. Þótt í vissum skilningi megi segja að Polaris sé að taka skref aftur á bak, hafa menn fremur kosið að líta á það sem svo verið sé að safna lengri atrennu fyrir atlöguna að tindinum.

Ski-doo1Ski-doo áfram á sömu braut

E.t.v. má segja að Ski-doo gæti notast við slagorðið “gerum gott betra” fyrir 2007 árgerðina. Ski-doo er sem fyrr á fullri ferð að þróa sleða sína en ekki er margar nýjar gerðir af sleðum kynntar til sögunnar. Nýjungarnar og endurbæturnar eru engu að síður þó nokkrar á milli ára.

Ski-doo veðjar áfram á tvígengistæknina og hefur náð góðum árangri, bæði með svokallaða SDI-innsprautun og með endurbótum á blöndugsvélum. Rafeindatæknin hefur gerbreytt virkni vélsleðavéla á tiltölulega fáum árum og er hún nýtt með ýmsum hætti til að auka afl og bæta eldsneytisnýtingu. Markmið Ski-doo er að þróa tvígengisvélar sem eru sambærilegar í eyðslu og mengun og fjórgengisvélar en nýta áfram kosti tvígengsivélanna sem eru einfaldari léttbyggðari en fjórgengisvélar. Reyndar er nú kynnt ný fjórgengsivél, 65 hestafla V-800, ættuð úr fjórhjóladeildinni og boðin í ferða- og vinnusleðum.

REV-byltingin heldur áfram

Þetta er fimmta árið sem REV-byggingarlagið er á markaði og tekur sem fyrr til meginhluta framleiðslulínunnar. Ski-doo hitti sannarlega í mark með þessu nýja byggingarlagi á sínum tíma og hafa aðrir framleiðendur meira og minna tekið upp svipaða hugsun. Í stuttu máli var setu ökumannsins breytt og hún færð 20-30 cm framar en áður tíðkaðist. Þannig eru fæturnir beygðir því sem næst í 90 gráður um hnén þegar setið er og gert ráð fyrir að ökumaðurinn standi talsvert við aksturinn. Æskilegri þyngdardreifing og betri aksturseiginlekar fengust einnig með því að færa vélina aftar og neðar. Markmiðið var að koma sem mestu af þunga sleðans fyrir sem næst driföxlinum. REV-skammstöfunin stendur fyrir “revolution” eða bylting og má með sanni segja að það hafi reynst réttnefni.

SDI-innsprautunin

Ski-doo2Vert er að líta aðeins á SDI-innsprautuna sem Ski-doo hefur hlotið mikið lof fyrir. SDI stendur fyrir Semi-Direct-Injection sem þá mætti þýða “hálf-bein-innsprautun”. Nafngiftin kemur til af því að bensínblöndunni er hvorki sprautað inn í sveifarhúsið (eins og algengast er á tvígengisvélum sem kallaðar eru EFI) né inn í sílendurinn (eins og í fjórgengisvélum) heldur í milligöngin í sveifarhúsinu. Í “hefðbundinni” tvígengisvél gegna milligöngin því hlutverki að flytja bensínblönduna úr sveifarhúsinu upp fyrir stimpilinn inn í sílendurinn. Um leið þrýstir nýja blandan brenndu gasinu sem fyrir er út í pústið. Vinnsluhringur vélarinnar er bara tvö slög í stað fjögurra í fjórgengisvél og þaðan er nafnið komið. Gallinn við þetta annars ágæta fyrirkomulag er að bæði tapast talsvert af nýju blöndunni út í pústið og einnig verður nokkuð af brennda gasinu eftir. Þetta veldur því að eldsneytið nýtist tiltölulega illa og afköst vélarinnar verða minni en ef hægt væri að nýta alla bensínblönduna sem fæst með hverju slagi vélarinnar. Með því að sprauta beint inn í milligöngin á hárréttum tíma nær Ski-doo að nýta bensínblönduna talsvert betur en í hefðbundinni tvígengisvél og þarf þannig minna eldsneyti til að ná sama afli, m.ö.o. minni eyðsla og minni mengun. Tveir spíssar sprauta inn í hvor milligöng. Þeir eru mis stórir og virkar sá minni á lágum snúningi en þegar ræsa á alla hestana sem leynast undir húddinu þá bætist hinn við.

Mikið úrval

Ski-doo3Ski-doo mikið úrval af sleðum. Vinsælustu vélarstærðirnar eru 600 og 1.000 rúmsentimetra vélar með SDI-innsprautun og 800 rúmsentimetra blöndungsvélar. Kynnir Ski-doo tvær nýjar útfærslur af þeirri vél í 2007 árgerðinni.

Stuttu sportsleðarnir nefnast MX Z og eru boðnir í mörgum útfærslum með 600 og 800 rúmsentimetar vélum, auk Mac Z sem er með 1.000 rúmsentimetra vélinni. Það sem skilur á milli undirgerða er ýmis búnaður, svo sem fjöðrun o.fl. Millilöngu sleðanir, sem heita Renegate, koma á stærra belti, þ.e. 136×16 tommum og eru sem fyrr boðnir með 600, 800 og 1.000 rúmsentimetra vélum. Mestu breytingarnar eru á fjallasleðunum, þar sem nýju 800 vélarnar eru boðnar, auk 600 og 1.000 SDI. Tekist hefur að létta sleðana um 7 kg á milli árgerða. Hér eru ótaldir sport og vinnusleðarnir en þar er einnig úr mögu að velja, að ógleymdum Freestile leiksleðanum. Því má segja að það sé vandlátur seðamaður sem ekki getur fundið eitthvað við sitt hæfi hjá Ski-doo.

Yamaha – senuþjófur ársins

phazer1Yamaha hefur í gegnum árin kynnt ýmsar djarfar nýjungar í vélsleðaheiminum og óhikað fetað aðrar slóðir en keppinautarnir. Þannig hefur það til að mynda verið síðustu fjögur árin og með 2007 árgerðinni er haldið áfram á sömu braut. Hulunni var svipt af algerlega nýjum sleða sem að ýmsu leyti er hannaður út frá öðrum forsendum en menn hafa þekkt hingað til. Markmið Yamaha með þessu djarfa skrefi eru þó engu að síður kristaltær, þ.e. að ná nýjum sleðamönnum inn í sportið og stækka þannig markhópinn.

Yamaha hefur skapað sér sérstöðu á síðustu árum með því að einbeita sér að þróun aflmikilla fjórgengisvéla og hefur þar spilað út hverju trompinu á fætur öðru. Nýjasta afurðin ber þó gamalkunnugt nafn, Phazer. E.t.v. er vert að byrja á að hverfa allt aftur til ársins 1984. Þá þótti mörgum Yamaha taka mikla áhættu með kynningu á byltingarkenndum sleða með þetta sama nafn. Hann var léttur og lipur og leit út eins og hann hefði fallið til jarðar úr geimskipi. Hann seldist hins vegar eins og heitar lummur og hefur því verið haldið fram að hann hafi selst í fleiri eintökum en nokkur annar vélsleði. Hann var líka í framleiðslu fram til ársins 2001 og kom Yamaha um tíma í toppsætið sem stærsta vélsleðaframleiðanda í heimi.

Er sagan að endurtaka sig?

Nú rúmum 20 árum seinna velta menn því fyrir sér hvort Yamaha hyggist endurtaka leikinn. Nýi Phazer sleðinn er a.m.k. hannaður með sömu atriði í huga og sá gamli, þ.e. með léttleika og lipurð að leiðarljósi, og svo sannarlega skartar hann útliti sem er öðruvísi en áður hefur sést á vélsleða. Einn blaðamaður orðaði það sem svo að hönnuðirnir hefðu tekið vélina og notað afganginn af sleðanum til að pakka henni í lofttæmdar umbúðir.

phazer_venture_liteHinn nýi Phazer

Eins og við er að búast er hinn nýi Phazer búinn fjórgengisvél. Hún er tveggja strokka, 500 rúmsentímetrar, með beinni innspýtingu og skilar 80 hestöflum. Í raun er um að ræða samskonar vél og í YZF 250 mótorhjólinu, bara tvær slíkar vélar skeyttar saman í eina blokk. Líkingin við mótorhjólið nær reyndar lengra en bara til vélarinnar því allt byggingarlag sleðans gengur lengra í átt til samruna torfæruhjóls og vélsleða en áður hefur sést. Utan um vélina var hannað nýtt byggingarlag sem Yamaha kallar FX og eru vélarhlutar og drifbúnaður að nokkru leyti einnig notaðir í burðarvirkið til að spara þyngd. Áseta ökumanns er mjög framarlega, sætið hátt og mjótt, ekki ósvipað og á krosshjóli, og stýrið breitt. Framfjöðrunin er A-arma og afturfjöðrunin er hin frábæra Pro-Action frá Yamaha með 16 tommu fjöðrunarsvið. Uppgefin þyngd grunngerðar sleðans er 206 kg, sem hlýtur að teljast vel sloppið með fjórgengisvél. Til samanburðar er F5 frá Arctic Cat gefinn upp 203 kg og MX 500 frá Ski-doo 213 kg, en þeir eru báðir með tvígengisvél.

Fimm gerðir

Sleðinn er boðinn í 5 útfærslum auk grunngerðar má fyrst nefna Phazer FX sem búinn er öflugri dempurum. Þá kemur Phazer GT sem hugsaður er til að veita meiri þægindi í löngum akstri, m.a. með háa rúðu og aðra gerð af dempurum. Þessir sleðar eru allir á sama belti, 121x14x1 tommur. Þá er boðinn sleði í “Mountain” útfærslu, Phazer Mountain Lite, á 144 tommu löngu belti með 2 tommu spyrnum og loks ferðalseði sem nefnist Venture Lite. Sá er á 15 tommu breiðu belti með tvöfalt sæti og farangursgrind. Allir þessir sleðar að grunngerðinni frátaldri koma með nýja gerð af bakkgír frá Yamaha þar sem aðeins þarf að ýta á takka til að skipta, áþekkt því sem menn þekkja hjá Polaris, Ski-doo og Lynx.

Hver verða viðbrögðin?

Fróðlegt verður að sjá hvernig markaðurinn bregst við þessu útspili. Sleðanum er sem fyrr segir ætlað að vinna nýja markaði, draga nýliða inn í sportið og þá sem ekki hafa heillast af “hefðbundnum vélsleðum” enda hafa sleðaframleiðendur vaxandi áhyggjur af hækkandi meðalaldri sleðamanna. Þetta er þó sannarlega enginn unglingasleði heldur smíðaður fyrir fullorðna. Hestöflin eru vissulega talsvert færri en í algengustu sleðum í dag en spurningin er hvort áherslan á léttleika og skemmtanagildi nái að vega þar upp á móti. Það mun tíminn einn leiða í ljós.

attack_gtFleira áhugavert

Þótt nýi Phazer sleðinn steli nokkuð senunni þegar 2007 línan er skoðuð eru einnig fleiri áhugaverðar nýjungar frá Yamaha. Í fyrra kom fram á sjónarmiðið nýr sleði, Apex, búinn 150 hestafla vél með beinni innspýtingu. Hann hefur fengið frábæra dóma og var m.a. valinn sleði ársins hjá Snow-Goer tímaritinu. Hann kemur í fleiri útfærslum 2007, m.a. nýr millilangur sleði á 136 tommu belti og tvær nýjar gerðir í “Mountain” útfærslu. Sama má segja um RS-Vector línuna. Þeir sleðar eru um 120 hestöfl og fá einnig ýmsar minniháttar endurbætur á næsta ári. Alls býður Yamaha yfir 20 sleðagerðir á næsta ári og því ættu allir að finna eitthvað við sitt hæfi.

by

Góð Vetrarsporthelgi að baki

Fín aðsókn var að Vetrarsportsýningunni á Akureyri um helgina og tókst hún vel í alla staði. Sýnendum fjölgaði á milli ára og boðið var upp á ýmsar nýjungar, meðal annars að hafa fyrirlestra um ýmislegt tengt útivist.

Þá tókst áshátíðin ekki síður vel en hún var haldin í Sjallanum á laugardagskvöldið. Húsið troðfullt og mikil stemmning. Fór menn þar á kostum hver um annan þveran. Má t.d. nefna formann skemmtinefndar, Hesjuvalla-Björn, Júlíus Júlíusson veislustjóra og Guðmund Hjálmarsson, sem flutti árlegan annál af snilld. Ekki má heldur gleyma Uss, suss, SUSSS-hópnum sem tróð upp með hvert snilldaratriðið á fætur öðru. Samkvæmt venju voru veittar viðurkenningar fyrir glæsilega sleða og bása. Fallegasti ferðasleðinn var valinn Ski-doo GTX 600, verklegasti sleði sýningarinnar var valinn Arctic Cat M7 og Toyota á Akureyri fékk viðurkenningu fyrir vel útfærðan sýningarbás.

by

“Svona fullorðins” -Reynslualstur á Ski-doo Summit Highmark 1.000

Summitinn var prófaður í botn og meira að segja botninn var skoðaður (að vísu ekki alveg viljandi). Mynd Smári Sig.

Summitinn var prófaður í botn og meira að segja botninn var skoðaður (að vísu ekki alveg viljandi).
Mynd Smári Sig.

Ég var á leiðinni upp á Öxnadalsheiði og ferðinni var heitið inn á hálendið. Í kerrunni var einn öflugasti sleði sem enn hefur verið smíðaður, Ski-doo Summit Highmark 1.000, með öflugustu vélina og stærsta beltið sem boðið er í fjöldaframleiddum sleða í dag. Umboðsaðilinn Gísli Jónsson hf. hafði boðið fram sleðann til reynsluaksturs við íslenskar aðstæður og sá Brimborg á Akureyri um að afhenda græjuna. Til þess að ökumaðurinn rataði nú örugglega á fjöll og heim aftur hafði Haftækni lagt til nýtt Garmin map 172c GPS tæki. Já-því er ekki að neita að á svona dögum er óskaplega gaman að vera til.

Ný vél frá grunni

Samkvæmt upplýsingum frá framleiðanda var tveggja strokka 1.000 SDI vélin smíðuð ný frá grunni, þ.e. þetta er ekki bara “útboruð” 800. Markmiðin sem Ski-doo setti voru að smíða aflmikla vél sem þó væri áreiðanleg og stæðist mengunarreglugerðir sem taka gildi í Bandaríkjunum á næsta ári. Ekki verður betur séð en þetta hafi gengið eftir. Um aflið þarf a.m.k. enginn að efast sem prófað hefur gripinn. Vélin er gefin upp 165 hestöfl og þar sem hvor sílendur um sig er tæplega 9 sentimetar í þvermál og 8,2 sentímetar á hæð er ástæðulaust að draga þá tölu í efa. Sílendurnir eru steyptir í eina blokk og ýmsum aðferðum beitt til að draga úr víbringi. Vélin malar líka ljúflega þrátt fyrir stærðina.

SDI innsprautunin

Summit 1000 er óneitanlega vígalegur sleði og einn sá verklegasti á markaðinum.

Summit 1000 er óneitanlega vígalegur sleði og einn sá verklegasti á markaðinum.

Eldsneytiskerfið í sleðanum er hin svokallaða SDI-innsprautun sem Ski-doo hefur hlotið mikið lof fyrir. SDI stendur fyrir Semi-Direct-Injection sem þá mætti þýða “hálf-bein-innsprautun” (er það ekki skásprautun?). Nafngiftin kemur til af því að bensínblöndunni er hvorki sprautað inn í sveifarhúsið (eins og algengast er á tvígengisvélum sem kallaðar eru EFI) né inn í sílendurinn (eins og í fjórgengisvélum) heldur í milligöngin í sveifarhúsinu. Í “hefðbundinni” tvígengisvél gegna milligöngin því hlutverki að flytja bensínblönduna úr sveifarhúsinu upp fyrir stimpilinn inn í sílendurinn. Um leið þrýstir nýja blandan brenndu gasinu sem fyrir er út í pústið. Gallinn við þetta annars ágæta fyrirkomulag er að bæði tapast talsvert af nýju blöndunni út í pústið og einnig verður nokkuð af brennda gasinu eftir. Þetta veldur því að eldsneytið nýtist tiltölulega illa og afköst vélarinnar verða minni en ef hægt væri að nýta alla bensínblönduna sem fæst með hverju slagi vélarinnar. Með því að sprauta beint inn í milligöngin á hárréttum tíma nær Ski-doo að nýta bensínblönduna talsvert betur en í hefðbundinni tvígengisvél og þarf þannig minna eldsneyti til að ná sama afli, m.ö.o. minni eyðsla og minni mengun. Með þessu móti nær Ski-doo að láta þess aflmiklu vél standast væntanlegar mengunarreglugerðir. Tveir spíssar sprauta inn í hvor milligöng. Þeir eru mis stórir og virkar sá minni á lágum snúningi en þegar ræsa á alla hestana sem leynast undir húddinu þá bætist hinn við. Rafeindatæknin hefur gerbreytt virkni vélsleðavéla á tiltölulega fáum árum og eins og við er að búast er það tvölvustýring sem sér til þess að SDI vélin vinni eins og til er ætlast. RAVE-pústventlarnir eru m.a. rafeindastýrðir og stjórnast opnun og lokun þeirra af þáttum eins og samspili á stöðu bensíngjafar, snúningsahraða vélarinnar og fleiru. Þetta hjálpar til við að auka afköst og draga úr mengun. Skiljanlega þarf öflugt kælikerfi til að ráða við svo aflmikla vél og vatnsdælan í 1.000 vélinni afkastar líka 10 lítrum á mínútu. Vatnið kemur inn neðst í sveifarhúsinu og ferðast síðan upp eftir vélinn. Kælikerfið er einn lykilþáttur þess að þriðja markmið Ski-doo með vélinni fái staðist þ.e. áreiðanleikinn.

Svínvirkar

Veginn og metinn.

Veginn og metinn.

Þeir sem prófa þennan sleða hljóta a.m.k. að geta sammælst um að hann muni aldrei skorta tvennt, afl og drifkraft. Vélin einfaldlega svínvirkar á öllum snúningi og virðist endalaust geta bætt við. Samt er virkar hún ólík flestum öðrum svona stórum vélum sem ég hef reynslu af að því leyti að hún er mun notendavænni, ef svo má segja. Þ.e. auðvelt er að láta hana taka mjúklega á ef svo ber undir, t.d. ef taka þarf af stað við erfiðar aðstæður og hún virkar vel á lágsnúningi. Einu sinni kom fyrir að hún virtist fá of mikið bensín og þurfti smá stund til að jafna sig. Raunar virkaði sleðinn helst til “feitur” en á það ber að líta að hann var enn á tilkeyrsluprógrammi. Það hefur einnig áhrif á eyðsluna en þó virtist sleðinn vera með þeim eyðslugrennstu sem voru til samanburðar í ferðinni. Eftir nokkurn reynsluakstur niðri á Öxnadalsheiði og ferð upp í Laugafell fóru á hann rúmir 18 lítrar af bensíni. Því er engin ástæða til að draga í ef staðhæfingar framleiðenda um litla eyðslu, enda hafa þær verið staðfestar í prófunum vestan hafs.

RT boddýið

Einhvern veginn svona er útsýni ökumanns.

Einhvern veginn svona er útsýni ökumanns.

Þótt sleðinn líti í fljótu bragði svipað út og REV þá var smíðað alveg nýtt boddý fyrir sleða með 1.000 vélinni og það kallar Ski-doo RT. RT-boddýið byggir raunar á sömu grundvallarlögmálum og REV, þ.e. að færa ökumanninn framar og koma sem mestu af þunganum fyrir nálægt driföxlinum. Það segir sig sjálft að þegar 165 hestafla vél er farin að snúa 162 tommu löngu belti með 2,25 tommu spyrnum þá þarf að styrkja ýmsa hluti. Þannig var smíðuð ný kúpling til að þola átökin og reimin er bæði sverari og lengri en í REV. Drifkeðjan er lengri en í 800 sleðunum sem stafar af því að driföxulinn er færður neðar til að fá minni horn frá öxli að belti. Þetta á að auka hæfni sleðans í klifri. Einnig er öxullinn aftar til að fá pláss fyrir beltið sem er með 2.25 tommu spyrnur sem fyrr segir. Á heildina litið líkaði mér vel við RT-boddíið. Sætið er mjög gott, hæfilega stíft og vel lagað. Rúðan virkar hálgert pjátur þegar tekið er á henni en veitir þó dágott skjól og ber ekki á neinum víbringi á akstri. Til lengri ferðalaga væri þó til bóta að hafa veigameiri rúðu. Menn verða seint á eitt sáttir með útlitið, sem svipar mjög til REV, sem fyrr er sagt. Til að byrja með þótti mér REV afskaplega ljótir sleðar en ég hef algerlega skipt um skoðun. Ég myndi þó ekki segja að RT væri fallegri sleði en REV nema síður sé. Á mig virkar sleðinn dálítið bólginn og þyngslalegur. Uppgefin þurrvikt er 240 kg, sem hlýtur að teljast all vel sloppið miðað við 1.000 vél og svona rosalegt belti en samt fékk ég á tilfinninguna að ég væri með ansi þungan sleða í höndunum, eins og nánar verður vikið að síðar. Aftan við sætið er ágætis geymsluhólf fyrir smáhluti eða nestið til dagsins og þar fyrir aftan laaaaaaangur pallur þar sem hægt er að koma fyrir miklum farangri. Stigbrettin eru breið og veita öryggistilfinningu. Stýrið er hátt og mjög þægilegt, hvort heldur setið eða staðið er á sleðanum. Þó er á því sá galli að sé setið á sleðanum þá skyggir það algerlega á mælaborðið. Raunar er ofrausn að tala um mælaborð á þessum sleða því í honum er bara einn mælir sem sýnir snúningshraða. Í litlum glugga neðst í honum birtast upplýsingar um ekna kílómetra þegar sleðinn er í kyrrstöðu en þegar ekið er af stað fer talan að sýna á hvaða hraða er ekið. Þessi gluggi mætti að ósekju vera talsvert stærri þar sem erfitt er að fylgjast með honum á akstri. Ég reyndi að bera hraðamæli sleðans saman við GPS-tækið og fékk út að mælir sleðans sýndi að jafnaði 4-5 km hærri tölu. Eiginlegur bensínmælir er ekki á sleðanum en þess í stað er tankurinn glær og hægt að fylgjast með stöðunni í honum vinstra megin á sleðanum. Sleðinn er einnig vel búinn að því leyti að rafstart og bakkgír er staðalbúnaður, þ.e. hin frábæra snarvenda sem mér finnst að ætti að vera í öllum tvígengissleðum.

Framúrskarandi fjöðrun

Fjöðrun sleðans er mjög að mínu skapi og einn þeirra þátta sem mér líkaði hvað best við (fyrir utan aflið). Framfjöðrunin er sambærileg við REV og kallast RAS. Hún er þróuð í snjókrossinu og þarf ekki að fjölyrða um árangur Ski-doo á þeim vettvangi á síðustu árum. Að aftan er hin frábæra SC-fjöðrun frá Ski-doo sem sömu leiðis á rætur sínar í snjókrossinu. Bæði að aftan og framan er sleðinn með tvívirka HPG gasdempara sem svínvirka. Á árum áður var fjöðrunin helsti veikleiki Ski-doo en á því hefur orðið gerbreyting á síðustu árum og nú er hún óumdeilanlega meðal þeirra allra bestu. Beltið – já hvað getur maður sagt um svona belti? Það er 162 tommur að lengd og 16 tommur á breidd, þ.e. tommu breiðara en algengast er í sleðum, þannig að þarna ertu að fá það belti sem er með mesta flatarmálinu á óbreyttum sleða í dag. Spyrnurnar eru 2,25 tommur eða 63,5 mm (!!) og nokkuð stífar. Þetta belti er því að gefa gríðarlegan drifkraft og flot. Óneitanlega hvín nokkuð í því þegar greitt er ekið en það er óhjákvæmilegur fylgikvilli langra og grófra belta.

Nokkuð stirður í snúningum

Það er nóg pláss fyrir farangur á þessum sleða.

Það er nóg pláss fyrir farangur á þessum sleða.

Skíðin eru af hefðbundinni gerð en alltaf finnst mér nú svona “innskeifir” fjallasleðar jafn asnalegir, þ.e. skíðan eru breiðari að innanverðu til auðvelda akstur í hliðarhalla. Skíðabilið er stillanlegt, 40-42,4 cm. Sleðinn stýrir vel á þessum skíðum en hann er þó of þungur í stýri fyrir minn smekk. Það mætti væntanlega laga með því að hleypa búkkanum aðeins niður að framan þannig að hann standi ekki eins fast í skíðin. Hér erum við samt komin að því atriði sem mér sýnist að sé veikasta hlið þessa sleða. Það er ekkert undan aksturseiginleikunum að kvarta í almennum akstri og fjöðrunin svínvirkar en þetta þungur sleði á svona svakalegu belti verður aldrei mjög lipur í snúningum Það liggur í hlutarins eðli. Þú spólar hann t.d. ekki svo auðveldlega til að aftan nema færið sé þeim mun lausara. Miðað við þetta stóra belti er sleðinn þó mun viðráðanlegri en margir aðrir stórir sleðar sem ég hef prófað en til að aka þessum sleða í hliðarhalla svo vel sé þarf samt fullvaxinn ökumann og hann af beittari gerðinni. Menn þurfa að geta beitt sleðanum af ákveðni og vera tilbúnir að nota alla krafta sína. Vissulega er gaman að takast á við sleðann en getur orðið þreytandi til lengdar. Ég þurfti líka óvenju langan tíma til að venjast sleðanum. Hann hefur sérstakan “karakter” ef svo má segja og það tekur tíma að þora að beita honum af þeirri ákveðni sem nauðsynleg er. Við getum sagt að þetta sé “svona fullorðins” eins og segir í auglýsingunni. Það eru þó örugglega flestir aðrir fjallasleðar liprari í meðhöndlun enda skilgreinir Ski-doo sleðann sem “Hill-climb performance” á meðan 600 og 800 Summit í REV-boddýi eru skilgreindir sem “Deep snow performance”. Það segir okkur ýmislegt.

Fyrir hverja?

Það var stórskemmtilegt og ógleymanleg reynsla að fá tækifæri til að reyna þennan sleða sem sannarlega er stór í sniðum, nánast öfgakenndur, á flestum sviðum. Hér er engin meðalmennska í gangi. En myndi ég vilja eiga hann? Nei-væri ég að velja sleða fyrir sjálfan mig þá yrði mildari sleði fyrir valinu. Það dugar í raun að horfa til þess að þessi er einn sá dýrasti á markaðinum og hægt að færa rök fyrir því að maður fái “meira fyrir peningana” í t.d. 800 sleða. Ef maður veltir fyrir sér hverjum svona sleði gæti hentað þá koma einkum tveir möguleikar upp í hugann, þ.e. ferðasleði eða klifursleði. Þeir sem stunda lengri ferðalög hafa í talsverðu mæli leitað í langa fjallasleða þar sem saman fer langt belti og mikill burður. Summit 1.000 er í mínum huga kjörinn ferðasleði. Hann er aflmikill en þó eyðslugrannur, með mikinn burð og frábæra fjöðrun. Án fyrirhafnar er hægt að koma fyrir á þessum sleða öllum sínum búnaði og það án þess að akstureiginleikarnir skerðist svo neinu nemur. Ég setti t.d. á hann tvo 20 lítra bensínbrúsa, strappaði þá einfaldlega aftarlega á stigbrettin þar sem þeir þvældust ekki fyrir, en samt var góður þriðjungur af beltinu fyrir aftan þá. Faranguspallurinn fyrir aftan sætið er allur yfir beltinu og þar má koma fyrir tösku af stærri gerðinni – langsum! Hinn möguleikinn er það hlutverk sem sleðinn er smíðaður til, þ.e. hann er smíðaður sem ofur-fjallasleði sem getur klifrað endalaust. Hafi menn þannig metnað og hugrekki til að eiga alltaf hæstu slóðina í brekkunni þá er símanúmerið hjá Gísla Jónssyni hf. 587-6644. -HA

Tækniupplýsingar:

Vél:

Gerð: Rotax 2-TEC 1000 H.O. SDI Sílendrar: 2 Rúmtak 997 cc Eldsneytiskerfi: SDI innsprautun Bensíntankur: 40 ltr. Olíutankur: 3,7 ltr.

Fjöðrun:

Framfjöðrun: A-arma R.A.S. Afturfjöðrun: SC-162 Demparar: HPG gasdemparar

Helstu stærðir:

Skíðabil: 40-42,5”/1025-1080 mm Beltislengd: 162”/4115 mm Beltisbreidd: 16” / 406 mm Spyrnur: 2,25”/63,5 mm Uppgefin þurrvigt: 240 kg Framljós: 2×60 w Stýri: RT með “mountain”-handfangi Rafstart: Staðalbúnaður Bakkgír: Snarvenda staðalbúnaður Farangursgrind: Staðalbúnaður

by

Ski-doo gerir gott betra

Ski-doo heldur áfram að gera góða hluti.

Ski-doo heldur áfram að gera góða hluti.

Þá hefur Ski-doo kynnt 2006 módelið fyrir blaðamönnum vestan hafs. E.t.v. má segja að Ski-doo gæti notast við slagorðið “gerum gott betra”, því þótt ekki séu margar nýjar gerðir af sleðum kynntar til sögunnar eru nýjungarnar engu að síður fjölmargar og taka meira og minna til allrar framleiðslulínunnar.

Þrjú boddý

Ski-doo framleiðir sleða í þremur megingerðum eða boddýium sem nefnast REV, RT og RF. Þetta fjórða árið sem REV-boddýið er á markaði og tekur sem fyrr til meginhluta framleiðslulínunnar. Í fyrra bættist síðan RT-boddýið við en það er hannað fyrir 1.000 SDI vélina og þau auknu átök á drifbúnað sem henni fylgja. Nýjasta boddýið er síðan RF. Það var kynnt fyrir nokkru á hinum nýja Freestyle sleða og verður einnig á Tundra vinnusleðanum, sem líkt og Freestyle er með eins strokks vél. En þá að nýjungunum.

Helstu nýjungar

Fyrst má nefna að sleðar í REV-boddýinu hafa verið lækkaðir um 1,5 tommur með það að markmiði að auka stöðugleika í akstri. Ný hönnun á dempara er einni tommu styttri en fjöðrunarsviðið er þó nánast óbreytt, eða styttist sem nemur 0,4 tommum.

Önnur meginbreyting liggur í nýjum tveggja kjala skíðum fyrir alla línuna. Ski-doo gerði dómssátt um að hætta að nota Precision skíðin en kynnir þess í stað skíði sem nefnast Pilot 5.7 og visa tölurnar í breidd og þynd skíðisins. Skíðið fyrir Summit brekkusleðana er síðan aðeins breiðara og þar með þyngra. Skíðið hefur einn meginkjöl og karbít og annan minni kjöl með karbít að utan sem virkar í beygjum.

Þriðja meginbreytingin tekur til afturfjöðrunarinnar en nú er hin frábæra SC 4 afturfjöðrun, sem á rætur sínar í snjórossinu, staðalbúnaður á nær öllum sleðum í Ski-doo línunni. Munurinn á milli sleðagerða (X, Adrenaline, Trail eða Renegade) liggur fyrst og fremst í mismunandi gerðum af dempurum.

Þá eru það vélamálin

Sleðaframleiðendum hafa verið að keppast við að ná hertum viðmiðum um mengun sem væntanleg eru og er ljóst að þar er Ski-doo í góðum málum. Auk þess að fjórgengisvélin þeirra nái þessum markmiðum má segja það sama um 600 og 1.000 cc SDI-vélarnar og nú einnig 800 HO vélarnar. Hvað varðar blöndungsvélarnar þá nær Ski-doo þessu með búnaði sem þeir kalla PowerTEK sem auk þess að draga úr eyslu og mengun gefur betra viðbragð.
Loks nefna nýja gerð af aftari kúplingu sem kynnt var í Mach Z í fyrra. Hana má nú einnig fá í fleiri sleðum. Þá kemur REV með nýja rúðu sem á að veita betra skjól og bæta loftflæði.

Úrval af sleðum

Ski-doo býður úrval af sleðum og sumum kann að finnast erfitt að átta sig á öllum þessum fjölda. Málið er þó ekki jafn flókið og það kann að virðast í fyrstu. Sem fyrr segir eru boddýin þrjú, þ.e. RT, REV og RF og megingerðirnar eru síðan:

Mach Z: 1.000 cc vél og RT boddý.
MX Z: 550, 600, 800 eða 1.000 cc vél. REV boddý nema fyrir 1.000 cc vélina. Val um “hefðbundið” 121×15 tommu belti eða 136×16 tommu belti og nefnast sleðarnir þá Renegade.
Summit: 600, 800 eða 1.000 cc vél. REV boddý nema fyrir 1.000 cc vélina.
GSX: Eins manns ferðasleðar.
GTX: Tveggja manna ferðasleðar
Vinnu/Leiksleðar: Freestyle, Tundra; Skandic, Expedition o.fl.

Mach Z
Mach Z með 1.000 cc SDI vél er kraftmesti fjöldaframleiddi sleðinn á markaðinum og er gefinn upp 165 hestöfl. Hann verður nú boðinn í X-útfærslu sem þýðir m.a. öflugri dempara.

MX Z
Stærstu tíðindin í þessum flokki eru nýr millilangur sleði þ.e. Renegade á 136×16 tommu belti. Hann er nú boðinn með 1.000 cc SDI vélina í RT boddýinu. Val er um 1.25″ eða 1.75″ gróft belti og hægt að fá sleðann í X-útgáfu með sverari dempurum.

Summit
Summit fjallasleðinn fór í megrun og mætir 15 pundum léttari til leiks. Orkan er þó enn hin sama og val um 600, 800 eða 1.000 vél. Summit er á 16 tommu breiðu belti og ýmsar beltislendir eru í boði, allt upp í 162 tommur.

Að lokum

Eins og rakið er hér að framan er Ski-doo á fullri ferð að þróa sleða sína. Þeir veðja áfram á tvígengistæknina og hafa náð frábærum árangri, bæði með SDI-vélarnar og endurbótum á blöndugsvélum með því að hagnýta sér ýmsan rafeindabúnað. Stóra 1.000 cc vélin skapar þeim sérstöðu, þótt enn sé raunar ekki vitað á hverju Polaris og Arctic Cat luma í 2006 árgerðinni. Ski-doo hitti sannarlega í mark með REV-boddýinu á sínum tíma og getur státað af því að hafa leitt þær miklu breytingar sem gengið hafa yfir sleðaheimin síðustu 2-3 árin. Það forystuhlutverk munu “þeir gulu” ekki láta af hendi baráttulaust.

by

Hvað á að kaupa?

Sleðafólk er þessa dagana á fullu að spá í hvaða sleða á að kaupa fyrir veturinn. Nú styttist líka óðum í stórsýninguna Vetrarsport 2005 á Akureyri og því er ekki úr vegi að líta aðeins á sleðaframboðið, bera saman verð og spá í bestu kaupin.

Hafa ber í huga…

Hér á eftir er rennt yfir það helsta sem er í boði frá sleðaumboðunum að þessu sinni. Strax ber að taka fram að ekki er um hávísindalegan samanburð að ræða heldur er þetta meira til gamans gert. Þá er verður að hafa í huga að þegar verið er að bera saman verð á milli tegunda er nauðsynlegt að bera einnig saman þann staðalbúnað sem fylgir, t.d. hvort rafstart og bakkgír fylgi, hvernig demparar, hvaða grófleiki af belti o.s.frv. Þá nota umboðsaðilar ýmist tommur eða metrakerfið sem mælieiningar á beltum. Hér er öllu breytt í tommur til að auðvelda samanburð en í einhverjum tilfellum getur verið um smávægilegar skekkjur að ræða. Þá geta verð hafa breyst frá því að þessir verðlistar voru birtir.

Stuttir sportsleðar – 700-1.000 cc

Stuttir kraftmiklir sleðar eru skemmtileg leiktæki og henta einnig vel í styttri ferðir. Þeir eiga sér því alltaf stóran hóp aðdáenda. Hér eru líka nýir og spennandi sleðar í boði. Fyrstan skal telja Mach Z frá Ski-doo sem kemur nú með 1.000 cc SDI vél. Ég viðurkenni fúslega að vera veikur fyrir stórum mótorum og set ekki fyrir mig þótt einhver kíló bætist við. En uppgefin þyngd á þessum sleða er þó ekki nema 236 kg. sem hlýtur að teljast vel ásættanlegt fyrir 165 hestafla tæki. Verðið er 1.448.000 kr. Nýi 900 Fusion sleðinn frá Polaris er einnig að mestu óskrifað blað enn sem komið er þar sem hann er glænýr. Hann er á fínu verði miðað við keppinautana, eða 1.249.000 kr. Enn einn nýliðinn er Lynx R-evo Rave 800 á 1.370.000 kr. sem einnig er spennandi kostur. R-evo er ekki kópía af REV-boddíinu frá Ski-doo, eins og sumir virðast halda, heldur sleði sem Lynx byggir á eigin forsendum þar sem hin rómaða fjöðrun fær að njóta sín.

Þekktari kandidatar í þessum flokki eru MXZ X frá Ski-doo (1.387 þús), F7 Sno Pro 700 frá Arctic Cat (1.299 þúsund) og RX-1 frá Yamaha. F7 er með minnstu vélina mælt í rúmsentimetrum en skilar ótrúlegu afli og hefur EFI framyfir alla hina. Einnig skartar hann nú ýmsum nýjungum í búnaði. RX-1 kemur verulega breyttur, m.a. með nýja afturfjöðrun sem nefnd hefur verið “besta afturfjöðrunin síðan M-10 búkkinn koma fram á sjónarsviðið” og sleðinn er einnig verulega léttari en í fyrra, eða 254 kg. Verðið er 1.437 þúsund fyrir sleða með rafstarti og bakkgír. Hafa ber í huga að RX-1 er í raun í sér klassa með fjórgengisvélinni.

Hvern þessara sleða myndi ég kaupa? Ég gæti sannarlega hugsað mér að eiga þá alla, enda blessunarlega laus við að trúa á eina tegund umfram aðra. Ok-margir vita að ég hef lengst af ekið á Polaris en ég er á engan hátt fastur við þá. Eftir reynsluakstur á RX-1 í fyrravetur hef ég verið mjög veikur fyrir honum, ég tala nú ekki um eftir nýjustu endurbætur. Nýi Lynxinn lítur sannarlega vel út en valið hjá mér stæði þó líkalega á milli Fusion eða Mach Z, þótt hvorugan hafi ég prófað. Fusion er á áberandi besta verðinu en Mach Z með stærstu vélina. En hér gildir eins og jafnan áður að sá á kvölina sem á völina (og þarf að borga brúsann). Enn á ný skal áréttað að hver og einn beri saman verð og staðalbúnað.

 

Sleði

Vél

Verð

Ski-doo Mach Z Adrenaline

1000 cc SDI

1.448.000

Yamaha RX-1 ER

1000 cc Fjórgengis

1.437.000

Ski-doo MXZ X

800 cc HO

1.387.000

Lynx R-evo

800 cc HO

1.370.000

Arctic Cat F7 Sno Pro

700 cc EFI

1.299.000

Polaris Fusion 50th

900 cc Clean Fire

1.268.000

Polaris Fusion F/O

900 cc  Clean Fire

1.249.000

**Athugið að bera saman verð og staðalbúnað.

Stuttir sportsleðar – 600 cc og minni

Sleðar í þessum flokki hafa e.t.v. ekki selst sérlega vel á Íslandi en hafa ýmsa kosti umfram sleða með stærri vélar. Þeir eru yfirleitt léttari og eyðslugrennri en skila engu að síður fullnægjandi afli fyrir flestar aðstæður. Hér ber þrjá sleða hæst, R-evo 600 SDI frá Lynx, GSX 600 frá Ski-doo og RS Vector ER frá Yamaha. Það er reyndar alltaf spurning hvernig á að flokka sleða og GSX er t.d. skilgreindur sem ferðasleði hjá umboðinu þótt á stuttu belti sé.

Á 1.290 þúsund er nýi Lynxinn sannarlega spennandi kostur og 600 SDI vélin hefur þegar sannað ágæti sitt. Frábær vél þar á ferðinni. Sama vél er í GSX frá Ski-doo og sá sleði kostar heldur minna, eða 1.233 þúsund. RS Vector kemur með nýrri þriggja strokka fjórgengisvél. Hann kostar 1.297 þúsund krónur og hefur lækkað um rúm 100 þúsund frá fyrsta verðlista sem gefinn var út.

En hvaða sleða myndi ég kaupa? Nú er úr vöndu að ráða enda væntanlega nokkuð ólíkir sleðar. Aflið er svipað, u.þ.b. 120 hestöfl, en R-evo og GXS eru um og 20 kg léttari en Vector og því líklega skemmtilegri leiktæki. Á móti kemur að ég er mjög spenntur að sjá hvernig nýja 120 hestafla fjórgengisvélin virkar. Lynxinn yrði samt fyrir valinu hjá mér sem stuttur sportsleði eins og ég hugsa þá skilgreiningu. Væri ég að hugsa um lengri ferðalög kæmu hinir tveir til greina en þá myndi ég hins vegar frekar velja mér sleða á lengra belti.

Sleði

Vél

Verð

Yamha RS Vector ER

973 cc fjórgengis

1.290.000

Lynx R-evo

600 cc HO SDI

1.290.000

Ski-doo GSX Limited

600 cc HO SDI

1.233.000

 

Millilangir (136-144 tommu belti)

Hér erum við komin í uppáhaldsflokkinn minn og nú er sannarlega úr nógu að velja. Byrjum á Ski-doo. Hér er val um Renagade-sleðana með 800 eða 600 vélar í nokkrum útfærslum. Eftir prófun á 600 SDI í fyrravetur get ég sannarlega mælt með þeim sleða. Frábær alhliða sleði með fínt afl. Hann kostar innan við 1.200 þúsund og einn af þeim sleðum sem ég væri spenntastur fyrir í dag. Sérstaða Renagade-línunnar flest í 16 tommu breiðu beltinu, þ.e. tommu breiðara en algengast er. Verðið er á bilinu 1.387-1.123 þúsund en fyrirfram myndi ég telja bestu kaupin í 600 HO SDI á 1.197 þúsund. Hann er 120 hestöfl og vissulega bætast 20 hestöfl við fari menn í 800 sleða. Velji menn 600 sleða munu þeir því án efa lenda í því að félaginn á 800 sleðanum fari brekkur sem þeir hafa ekki en þær verða samt ekki margar.

Á meðan Ski-doo veðjar á breiðara og styttra belti (16×136 tommur) fer Arctic Cat hina leiðina og býður mjórra belti en algengast er, þ.e. 13,5 tommu breidd. Millilanga deildin hjá þeim síðarnefndu kemur á 144 tommu löngu belti, bæði í F7 EXT (1.299 þúsund) og Sabercat 700 EXT (1.339 þúsund) útfærslu. Þetta eru spennandi sleðar enda ótrúlega spræk vél eins og fyrr er sagt. Um Sabercat og fleiri sleða í þessum flokki má segja að þá mætti einnig flokka sem ferðasleða.

Yamaha kemur sterkt inn í þennan flokk með nýju 3ja strokka fjórgengisvélina í sleða sem nefnist RS Rage. Verðið er 1.347 þúsund. Þá býðst RX-1 Warrior árg. 2004 á 1.273 þúsund. Frá Polaris er 800 og 600 Switchback í boði, auk 600 RMK. Þessir sleðar koma á 144 tommu belti og Switchback 800 kostar 1.209 þúsund, sem er mjög gott verð miðað við vélarstærð. Frá Lynx er einnig spennandi kostur í boði, 800 Adventure á 144” tommu belti og kostar 1.290 þúsund. Þetta er afar álitlegur sleði sem ég væri til í að skoða nánar.

Hvern myndi ég kaupa? Polaris Switchback er á einna besta verðinu miðað við vélarstærð, byggir á þrautreyndri hönnun og svínvirkar. Valið hjá mér myndi þó væntanlega standa á milli Ski-doo, Arctic Cat og Lynx þessum flokki. Lynx Adventure er með “hefðbundið” byggingarlag á meðan Renagade frá Ski-doo og Sabercat/F7 frá Arctic Cat koma með “nýja laginu” þar sem vélin er komin neðar og ásetan framar. Væntanlega myndi ég enda á 800 eða 600 Renegade, enda sá síðarnefndi í miklu áliti hjá mér eftir reynsluakstur sl. vetur, eins og fyrr er sagt. Úff, þetta er erfitt!

Sleði

Vél

Belti

Verð

Ski-doo MXZ Renegade X

800 ccHO RAVE

16″X136″x1,75″

1.387.000 kr.

Yamaha RS Rage

973 cc fjórgengis

15″x3465x1,25″ (32 mm)**

1.347.000 kr.

Arctic Cat Sabercat 700 EXT EFI

700 cc EFI

13,5″x144″x1″

1.339.000 kr.

Ski-doo MXZ Renegade X

600 ccHO SDI

16″x136″x1,75″

1.300.000 kr.

Arctic Cat F7 EXT EFI

700 cc EFI

13,5″x144″x1,25″

1.299.000 kr.

Lynx Adventure 800

800 cc HO

15″ x 144″x1,25″ (32mm)

1.290.000 kr.

Ski-doo MXZ Renegade

800ccHO RAVE

16″X136″x1,25″

1.282.000kr.

Polaris SWITCHBACK

800 Liberty

15″x144″x1,25″ (32 mm)

1.209.000 kr.

Ski-doo MXZ Renegade

600 ccHO SDI

16″x136″x1,25″

1.197.000 kr.

Ski-doo MXZ  Renegade

600 ccHO RAVE

16″x136″x1,25″

1.123.000 kr.

Polaris SWITCHBACK

600 cc Liberty

15″x144″x1,25″ (32 mm)

1.069.000 kr.

Polaris RMK 144

600 cc Liberty

15″x144″x1,25″ (32 mm)

1.049.000 kr.

 

Brekkubanar

Á toppnum í þessum flokki er hinn nýi Summit HM X. Hann er með stærstu vélina (1.000 cc), stærsta beltið (16×162 tommur) og hæsta verðmiðann (1.570 þúsund). Hann er því dýrasti sleðinn sem Íslendingum býðst að kaupa í vetur. Ekki síður spennandi eru nýju RMK 900 sleðarnir frá Polaris. Dýrasti sleðinn er á 166 tommu belti (1.498 þúsund) en sætti menn sig við “aðeins” 151 tommu er verðið komið ofan í 1.379 þúsund. Gaman verður að sjá nýju Polarislínuna í “action” og bíða margir spenntir. Verðið er líka hagstætt miðað við keppinautana, eins og reyndar á Polarislínunni í heild. King Cat 900 frá Arctic Cat hefur þegar sannað sig í þessum flokki og þar fá menn EFI í kaupbæti.

Nokkuð úrval er af sleðum í þessum flokki með 800 mótor og minni. Summit frá Ski-doo er á 144×16 tommu belti og kostar frá 1.233 þúsund og rúm 1.100 þúsund með 600 vél.. Þegar hefur verið sagt frá Polaris RMK/Switcback sem raunar mætti eins flokka hér og sama er með Adventure frá Lynx.. Yamaha býður fram RS Vector MM á 151 tommu belti með nýju 3ja strokka fjórgengisvélinni. Hann ætti að skila sér svipað og 600 sleðar keppinautanna og kostar 1.297 þúsund.

Ein stærstu tíðindin í þessum flokki er síðan nýja M-línan frá Arctic Cat. Þar er ekki boðin stærri vél en 700, sem sumir kunna að setja fyrir sig, en hún ætti nú að duga í flestum tilvikum og vel það. Þetta eru spennandi sleðar, sérlega léttbyggðir og sprækir með EFI. Nýja línan hefur fengið mjög góða dóma og M7 var kjörinn sleði ársins 2005 af Snow Goer tímaritinu. Val er um þrjár beltislengdir: 141 tomma á 1.279 þúsund, 153 tommur á á 1.309 þúsund og 162 tommur á 1.459 þúsund.

Hvern myndi ég kaupa? Ég get sagt ykkur að nú vandast valið fyrir alvöru. Ætti ég nóga peninga færi ég væntanlega í 1.000 Summit, 900 RMK á 166 tommu belti eða M7 á 162”. Einna spenntastur væri ég satt best að segja fyrir að prófa M7.

 

Sleði

Vél

Belti

Verð

Ski-doo Summit HM X

1000 cc SDI

16″X162″X2.25″

1.570.000 kr.

Polaris 900 RMK 166 F/O

900 cc Clean Fire

15″x166″x2,4″

1.498.000 kr.

Arctic Cat M7 162″

700 cc EFI

15″x162″2,25″

1.459.000 kr.

Polaris 900 RMK 159 F/O

900 cc Clean Fire

15″x404x2,4″

1.419.000 kr.

Polaris 900 RMK 151 50th

900 cc Clean Fire

15″x384x2,4″

1.399.000 kr.

Polaris 900 RMK 151 F/O

900 cc Clean Fire

15″x384x2,4″

1.379.000 kr.

Ski-doo Summit X

800 cc HO RAVE

16″x144″x2″

1.313.000 kr.

Arctic Cat M7 153″

700 cc EFI

15″x153″2,25″

1.309.000 kr.

Yamaha RS Vector MM

973 cc fjórgengis

15″x151″x2″

1.297.000 kr.

Arctic Cat M7 141″

700 cc EFI

15″x141″2,25″

1.279.000 kr.

Ski-doo Summit Adrenaline

800 cc HO RAVE

16″x144″x2″

1.233.000 kr.

Ski-doo Summit Adrenaline

600 cc HO RAVE

16″x144″x2″

1.104.000 kr.

 

Lúxus ferðasleðar

Ég þyrfti ekki að hugsa mig lengi um ef ég ætlaði að kaupa sleða í þessum flokki. Ég myndi smella mér á fjórgengissleða. Álitlegastur að mínu mati er hinn nýi Yamaha Venture á 144 eða 151 tommu belti og 3ja strokka, 120 hestafla fjórgengisvél. Ekki spurning. Verðið er reyndar 1.397 þúsund. Nýi Ski-doo GTX 800 er á svipuðu verði og með öflugri vél en tvígengis.

Annar álitlegur í fjórgengisflokknum er T660 Turbo Touring frá Arctic Cat (110 hestöfl). Aðrir sleðar í ferðageiranum höfða síður til mín, fínir sleðar að vísu og sumir kunnuglegir frá fyrri árum.

 

Sleði

Vél

Belti

Verð

Lynx Sport Touring V-1000

1000cc 4-gengis

15″x144″x1,25″

1.490.000 kr.

Yamaha RS Venture TF

973 cc fjórgengis

15″x151″x1,25″

1.397.000 kr.

Ski-doo GTX Limited

800 cc HO RAVE

15″x136″x0,9″

1.392.000 kr.

Yamaha RS Venture

973 cc fjórgengis

15″x144″x1,25″

1.379.000 kr.

Arctic Cat Sabercat 700 EXT EFI

700 cc EFI

13,5″x144″x1″

1.339.000 kr.

Ski-doo GTX Limited

600 cc HO SDI

15″x136″x0,9″

1.306.000 kr.

Polaris 800 EDGE TOURING

800 cc Liberty

15″x136″x1″

1.299.000 kr.

Lynx Sport Touring 600

600 cc HO SDI

15″x144″x1,25″

1.290.000 kr.

Ski-doo Legend GTSport V-2

1000 cc 4-gengis

15″x136″x0,9″

1.239.000 kr.

Ski-doo GTX Sport

600 ccHO SDI

15″x136″x0,9″

1.196.000 kr.

Polaris 600 EDGE TOURING

800 cc Liberty

15″x136″x1″

1.078.000 kr.

 

Að lokum

Hér hafa alls ekki verið nefndir allir sleðar sem boðnir eru á íslenska markaðinum, hvað þá allir sem framleiðendurnir bjóða. Hjá Lynx er t.d. hægt að fá áhugaverða sleða í minni kantinum og einnig sannkallaða vinnuþjarka. Sama er hjá öðrum umboðum. Eina ráðið er að sökkva sér ofan í bæklinga og verðlista og skoða síðan hvað er til í veskinu. Benda má á að Evró, og Gísli Jónsson hf. eru með ágætis upplýsingar á heimasíðum sínum. Látum þetta duga í bili.

by

Samanburður á umsögnum prufuökumanna

Nýr í flotann

Nýr í flotann

Stærsti vélsleðavefmiðilinn í Bandaríkjunum, maximumsled.com, var að birta niðurstöður úr reynsluakstri á Ski-doo MX Z Renegade 600 HO SDI árg. 2005. Líkt og dyggum lesendum Sleðasíðunnar ætti að vera fullkunnugt um, þá er meira en mánuður liðinn frá því að Sleðasíðan tók þennan sama sleða í reynsluakstur og birti niðurstöðurnar. Má því segja að við höfum náð að skjóta stóra bróður í Bandaríkjunum ref fyrir rass og íslenskir lesendur fengu fyrstir allra að fræðast um þennan áhugaverða sleða.(Já, það er allt í lagi að monta sig smá annað slagið.)

Ritstuldur í gangi?

En áhugavert er einnig að bera saman umsagnir sérfræðinga maximumsled.com og hins skelegga prufuökumanns Sleðasíðunnar. Læðist jafnvel að manni sá grunur að hinir bandarísku starfsbræður hafi lært sitthvað af Hannesi Hólmsteini Gissurarsyni þegar ritsmíðar eru annars vegar.

Við skulum nú til gamans bera saman hvað menn höfðu að segja og munið að umsögn Sleðasíðunnar birtist rúmum mánuði á undan umsögn maximumsled.com.

Vélin

Sleðinn stýrir frábærlega. Takið eftir förununum eftir skíðið sem er með tveimur meiðum.

Sleðinn stýrir frábærlega. Takið eftir förununum eftir skíðið sem er með tveimur meiðum.

Sleðasíðan:
“Hvað skal segja um 600 SDI vélina? Ég var búinn að lesa að hún væri öflugasta 600 vélin á markaðinum – en hugsaði nú samt – þetta er nú bara 600. Eftir fyrsta hringinn var fyrsta hugsunin hins vegar þessi: “Þeir hljóta að hafa misst í hann 800 vél í misgripum.” Þvílík vél! Hún svarar um leið og er komið við gjöfina og sleðinn hreinlega stekkur af stað.”

Maximumsled.com:
“Á meðan við höfðum sleðann til reynsluaksturs urðum við ítrekað að fara og gá á miðann á húddinu því við hefðum getað svarið að þar undir væri eitthvað stærra en 600. Þú átt ekki í neinum erfiðleikum með að skella þessar græju í 100 mílurnar þar sem aðstæðurnar bjóða upp á hraðakstur.”

Sleðasíðan:
“Með aflinu er þó ekki nema hálf sagan sögð og varla það. Það á eftir að skrifa um sparneytnina og tæknina. Með SDI innsprautuninni var Ski-doo að koma fram með öfluga tvígengisvél sem mætti auknum kröfum um eyðslu og mengun en án þess að henni fylgdi sú auka þyngd sem er í fjórgengisvélum……Þessi 600 vél er tæknilega þróaðasta vélin frá Bombardier og þegar umtöluð fyrir litla eyðslu, bæði á bensíni og olíu.”

Maximumsled.com:
“Þessi tæknilega þróaða Rotax 2-TEC 600 SDI vél er smíðuð með það í huga að sparneytni og mengun sé sambærileg við margar fjórgengisvélar en án þess að bæta við þeirri þyngd sem þeim fylgir. Hönnun þessarar vélar er ekkert annað en hrein snilld.”

Aksturseiginleikar

REV-byggingarlagið markaði tímamót í smíði vélsleða.

REV-byggingarlagið markaði tímamót í smíði vélsleða.

Sleðasíðan:
“Ég hafði aldrei keyrt REV-sleða þegar ég settist upp á þennan og eitt af því sem mér hafði verið tjáð var að menn þyrftu nánast að læra að aka vélsleða upp á nýtt. REV-hegðaði sér svo ólíkt öðrum sleðum. Ég komst fljótlega að því að þetta á ekki við rök að styðjast. Vissulega eru hreyfingarnar aðrar en ég hef vanist en mér fannst ég orðin ágætlega hagvanur eftir tiltölulega stutta stund. Hluti af því er að aksturseiginleikarnir eru einfaldlega það góðir að þér fer strax að líka vel við sleðann. Við skulum byrja á framendanum. A-arma fjöðrunin að framan er 9,5 tommur. Hún skilar hlutverki sínu með sóma og dugar að benda á úrslit úr snjókrosskeppnum því til sönnunar. Sleðinn stýrir frábærlega og kemur þar væntanlega bæði til byggingarlag hans og skíðin, sem mér líkaði mjög vel við. Hvort skíði er með tveimur samsíða meiðum og þau svínvirka. Lykilatriði er einnig lögunin á skíðinu sjálfu, þ.e. svæðinu á milli meiðanna…..Bæði að aftan og framan er sleðinn með hina háþróuðu tvívirku HPG gasdempara.”

Maximumsled.com:
“Aksturseiginleikar og meðhöndlun Renegade 600 skipa þessum sleða í flokk með bestu aksturssleðum sem smíðaðir hafa verið. Það er aðdáunarvert hvernig samspil R.A.S. framfjöðrunarinnar og SC-3 afturfjöðrunarinnar, ásamt HPG dempurum allan hringinn, nær að slétta út allar ójöfnur á akstri og í beygjum er því líkast sem sleðinn renni á járnbrautarteinum. Jafnvægið og þyngdardreifingin er með slíkum hætti að á krókóttum leiðum skilurðu aðra sleða með hefðbundnara byggingalag eftir í snjódrífunni. Við þessar aðstæður er Renegade sannarlega fyrsti kosturinn hjá mér.”

Fjölhæfni

Sleðinn kemur standard með ágætri grind.

Sleðinn kemur standard með ágætri grind.

Sleðasíðan:
“Vandamálið sem vélsleðakaupendur standa frammi fyrir, ekki síst hérlendis, er að vélsleðar eru dýr tæki og ekki á margra færi að eiga fleiri en einn sleða til að nota við ólíkar aðstæður. Þetta hafa sleðaframleiðendur leitast við að leysa með því að bjóða upp á alhliða sleða sem nýst geta á mörgum sviðum. Gallinn við slíkar málamiðlanir getur verið sá að þá standi menn upp með sleða sem stendur sig ekki vel á neinu sviði. Hins vegar hafa svona “blendingssleðar”, sem gjarnan er einnig kallaðir millilangir með tilvísun í beltislengdina, notið mikilla vinsælda sem endurspeglar þessa þörf sleðamanna fyrir sleða sem þeir geta t.d. notað í púðri og brekkuklifri en eru samt þægilegir í venjulegum akstri. Hinn nýi MX Z Renegade er skýrt dæmi um svona sleða. Forsvarsmenn Ski-doo fullyrða að hér sé engin málamiðlun á ferðinni en hvað sem því líður er a.m.k. ljóst er að með smíði hans hefur verið stigið skrefi lengra í að búa til þennan alhliða sleða sem svo marga dreymir um. Í þessu skrefi felst m.a. að breikka beltið um eina tommu, úr 15 tommum í 16. Þannig er hægt að hafa það styttra en á “hefðbundnum” fjallasleðum, ná samt sama gripfleti og floti en með sleða sem er liprari í snúningum og þægilegri í akstri. Þannig er gripflötur Renegade 600 með 136×16 tommu belti sá sami og á 144×15 tommu beltum keppinautanna”

Maximumsled.com:
“Það er fjölhæfnin sem er sterkasta hlið þessa sleða. Hann getur tekist með sóma á við allar þær aðstæður sem þú býður honum uppá. Þar liggur helsta aðdráttarafl hans. Hann er einfaldlega einn besti alhliðasleði sem við höfum prófað….Sú staðreynd að þessi sleði var sérstaklega smíðaður til að ráða við margskonar aðstæður gerir hann einkar eftirtektarverðan og þetta eru mjög skynsamleg kaup, sama hvers konar ökumaður þú ert….Beltið sameinar flotgetu fjallasleðana og aksturseiginleika 136″ sleðana og þannig verður til seði sem er fá engan sinn líka.”

Sleðasíðan:
“Þótt ekki hafi reynt á akstur í púðri benti frammistaðan í brekkunum til þess að 800 og 900 fjallasleðarnir megi heldur betur vara sig.”

Maximumsled.com:
“Þótt Renegade sé tæknilega séð ekki fjallasleði þurfa menn ekki að hræðast að takast á við brekkurnar á honum.”

Búnaður

Flottur!

Flottur!

Sleðasíðan:
Hinn nýi Renegade er vel búinn sleði og fátt sem hægt er að sakna. Aftan við sætið er ágætt lokað geymsluhólf fyrir ýmsa smáhluti og jafnvel nesti til dagsins. Síðan kemur hann með ágætri farangursgrind sem er tilbúinn til að taka við auknum farangri. Hægt er að fá auka eldsneytisbrúsa sem ætlað er sérstakt pláss aftan við sætið og nær raunar innundir það.

Maximumsled.com:
Renegade er útbúinn með grind aftan við sætið sem gerir það að verkum að geymsluplássið er mun miera en á stuttum sleðum og einnig er rúm fyrir auka eldsneytisbrúsa. Til að auka enn á hæfnina í púðurakstri og hliðarhalla kemur sleðinn með fjalla-ól á stýrinu.

Almenn umsögn

Sleðinn vakti verðskuldaða athygli á snocrossmótini í Ólafsfirði.

Sleðinn vakti verðskuldaða athygli á snocrossmótini í Ólafsfirði.

Sleðasíðan:
“Ljóst er að Ski-doo ætlar Renegade sleðunum, og ekki síst þessum nýja 600 SDI, stórt og mikilvægt hlutverk. Vélin á að sameina kosti fjór- og tvígengisvéla, þ.e. vera létt og öflug en eyða og menga lítið. Sleðanum er ætlað að sameina kosti fjallasleða og “trail”-sleða án þess að um neina málamiðlun sé að ræða, “no-compromise sled” eins og þeir Ski-doo menn segja. Þessi tveggja daga kynni af sleðanum benda til að sú kunni einmitt að vera raunin, að tekist hafi að sameina í einum sleða marga eftirsóknarverða eiginleika.”

Maximumsled.com:
“Þegar á heildina er litið er varla hægt að finna nógu jákvæð orð til að lýsa þessum nýja sleða. Renegade hefur verið öflugur sleði en þær breytingar sem gerðar eru með 2005 árgerðinni, ásamt hinni ótúlegu 600 SDI vél, ná raunverulega að draga fram fjölhæfi og getu sleðans við hinar ýmsu ólíku aðstæður. Hann höfðar til margs konar ökumanna án þess að nokkru sé fórnað. Þegar þig vantar einn sleða sem þú getur gert allt á þá er Renegade 600 SDI hin fullkomna málamiðlun.”

by

Reynsluakstur á MX Z Renegade 600 SDI H.O.

Eins og fram hefur komið fékk Sleðasíðan um síðustu helgi til prófunar nýjan sleða, Ski-doo MX Z Renegade 600 SDI H.O. Þetta er sleði sem kynntur var í byrjun janúar sl. og telst því vera 2005 árgerð. Hér er skellt saman í einn pakka nýju belti (136×16 tommur) og hinni háþróuðu 600 SDI vél. Hver er svo útkoman? Þið getið fræðst nánar um það hér að neðan. Myndirnar tóku auk undirritaðs þeir Sigurgeir Steindórsson, Smári Sigurðsson og Sævar Sigurðsson.

Óslitin sigurganga

Þann 9. desember 2001 birtist hér á Sleðasíðunni frétt sem byrjaði á þessa leið: “Fjörið í snjókrossinu vestanhafs er byrjað og fyrsta keppnin á vegum WSA var haldin nú um helgina í Duluth í Minnesota. Stærstu tíðindin hljóta að teljast afhjúpun á nýjum keppnis Ski-doo, Formula XP-S, sem sló þegar í gegn.” Þótt flestir hafi eflaust á þessum tímapunkti gert sér grein fyrir að tilkoma hins nýja sleða væru mikil tíðindi, hefur líkast til fáa órað fyrir hversu hve miklar breytingar voru í raun framundan. Ski-doo var hér að hefja mikla sigurgöngu sem staðið hefur óslitið síðan. Á það bæði við um keppnisbrautina og sölu á almennum markaði, þar sem þeir tróna nú í toppsætinu sem söluhæsti framleiðandinn.

REV-byggingarlagið tekur völdin

Með þessum byltingarkennda keppnissleða var Ski-doo að leggja grunnin að sleðum sem gengið hafa undir samheitinu REV og íslenskir orðspekingar tóku snemma upp á að nefna “refinn”. Því fer þó fjarri að um einn sleða sé að ræða heldur er REV-skammstöfunin samheiti yfir þetta nýja byggingarlag sem síðan hefur verið að ná til sífellt stærri hluta af framleiðslulínu Ski-doo. Fyrstu sleðarnir fyrir almennan markað voru kynntir rúmu ári eftir að keppnissleðinn var afhjúpaður, þ.e. frá og með 2003 árgerðinni. Nú er þetta byggingarlag að kalla má allsráðandi hjá Ski-doo.

Hver var breytingin?

REV-skammstöfunin stendur fyrir “revolution” eða bylting. Það er vissulega réttnefni því hér er kominn sleði mjög frábrugðinn forverum sínum. Byltingin felst fyrst og fremst í því hvernig sleðinn er byggður en þar er notast við önnur lögmál en verið höfðu ráðandi í vélsleðum. Í raun þarf ekki annað en að líta á sleðann til að átta sig á þessu. Lykilatriði er að setu ökumannsins hefur verið breytt og hún færð framar. Byggingarlag sleða hafði fram að þessu tekið mið af því að ökumaðurinn sæti því sem næst yfir aftari öxlinum í búkkanum með handleggi og fætur teygða fram. Eins og þeir sem fylgjast með snjókrossi vita standa ökumenn meira og minna alla keppnina og hönnun REV-sleðans tekur mið af þessu. Ökumaðurinn situr 20-30 cm framar en áður tíðkaðist og einnig uppréttari. Þannig eru fæturnir beygðir því sem næst í 90 gráður um hnén þegar setið er og gert ráð fyrir að ökumaðurinn standi talsvert við aksturinn. Raunar er ekki flókið að sjá hvaðan þessi hugsun er komin en þetta eru sömu lögmál og gilda á krosshjólum.

Æskilegri þyngdardreifing og betri aksturseiginlekar fást einnig með því að vélin var færð rúmum 6 cm aftar og 3 cm neðar en í “venjulegum” Ski-doo af eldri gerð. Í REV á 80% af þunganum að vera innan við 30 cm frá driföxlinum. Það er heila málið. Loks tókst með REV-boddíinu að létta sleðann verulega.

Leitin að hinum fullkomna sleða

Sem fyrr segir hefur REV-byggingarlagið verið að taka yfir alla framleiðslulínu Ski-doo og í byrjun janúar sl. var fyrsti sleðinn af 2005 árgerð kynntur, MX Z Renegade með 600 SDI vél og 136×16 tommu belti. Þetta er sá sleði sem er til prófunar að þessu sinni. En eftir hverju er Ski-doo að sækjast með þessum nýja sleða? Við skulum strax átta okkur á því að vélsleði er ekki bara vélsleði heldur eru þeir jafn fjölbreyttir og útfærslurnar eru margar. Sleði sem er mjög góður á einu sviði hentar alls ekki á öðru. Hér kemur lengdin á beltinu t.d. mjög við sögu, ásamt ýmsum fleiri þáttum. Langir brekku- og púðursleðar eru góðir til síns brúks en standast ekki samanburð við styttri sleða í aksturseiginleikum eða fjöðrun. Vélarstærðin er annað atriði. Stærri vél þýðir meira afl en líka oft meiri eyðslu og fleiri kíló.

Vandamálið sem vélsleðakaupendur standa frammi fyrir, ekki síst hérlendis, er að vélsleðar eru dýr tæki og ekki á margra færi að eiga fleiri en einn sleða til að nota við ólíkar aðstæður. Þetta hafa sleðaframleiðendur leitast við að leysa með því að bjóða upp á alhliða sleða sem nýst geta á mörgum sviðum. Gallinn við slíkar málamiðlanir getur verið sá að þá standi menn upp með sleða sem stendur sig ekki vel á neinu sviði. Hins vegar hafa svona “blendingssleðar”, sem gjarnan er einnig kallaðir millilangir með tilvísun í beltislengdina, notið mikilla vinsælda sem endurspeglar þessa þörf sleðamanna fyrir sleða sem þeir geta t.d. notað í púðri og brekkuklifri en eru samt þægilegir í venjulegum akstri.

Engin málamiðlun

Hinn nýi MX Z Renegade er skýrt dæmi um svona sleða. Forsvarsmenn Ski-doo fullyrða að hér sé engin málamiðlun á ferðinni en hvað sem því líður er a.m.k. ljóst er að með smíði hans hefur verið stigið skrefi lengra í að búa til þennan alhliða sleða sem svo marga dreymir um. Í þessu skrefi felst m.a. að breikka beltið um eina tommu, úr 15 tommum í 16. Þannig er hægt að hafa það styttra en á “hefðbundnum” fjallasleðum, ná samt sama gripfleti og floti en með sleða sem er liprari í snúningum og þægilegri í akstri. Þannig er gripflötur Renegade 600 með 136×16 tommu belti sá sami og á 144×15 tommu beltum keppinautanna. Val er um tvær gerðir af spyrnum, þ.e. 44,5 mm (1,75”) eða 31,8 mm (1,25”) og var prófunarsleðinn á fínna beltinu. Þetta nýja belti virðist koma vel út. Að vísu gafst ekki kostur á að reyna sleðann í púðursnjó þannig að ekki reyndi fyrir alvöru á flotið en spyrnan var mjög góð. Þá var sleðinn áberandi lipur í snúningum þannig að allt virðist benda til að markmið Ski-doo varðandi beltisgerðina hafi náðst.

Annað meginmarkmið var að smíða sleða með öflugri en þó sparneytinni vél. Þarna virðist Ski-doo svo sannarlega hafa hitt í mark því 600 SDI vélin er hreinasta undur, eins og nánar verður komið að síðar.

Vel búinn sleði

Hinn nýi Renegade er vel búinn sleði og fátt sem hægt er að sakna. Aftan við sætið er ágætt lokað geymsluhólf fyrir ýmsa smáhluti og jafnvel nesti til dagsins. Síðan kemur hann með ágætri farangursgrind sem er tilbúinn til að taka við auknum farangri. Hægt er að fá auka eldsneytisbrúsa sem ætlað er sérstakt pláss aftan við sætið og nær raunar innundir það. Hiti í handföngum og bensíngjöf er að sjálfsögðu staðalbúnaður og sama er að segja um hinn frábæra snarvendu bakkgír. Ég er einn af þeim sem sjaldan hef saknað rafstarts og því pirraði mig ekkert að slíkt skuli ekki koma sem staðalbúnaður í þessum sleða. Það þarf heldur ekki að toga nema tvisvar í spottann þótt sleðinn sé alveg kaldur og þar kemur SDI innsprautunin til sögunnar. Fyrst er togað einu sinni til að skynjararnir fái að vinna sitt verk og síðan aftur. Þá dettur sleðinn í gang og malar ljúflega.

Menn skiptast nokkuð í tvö horn varðandi útlit REV-sleðana. Sjálfur myndi ég seint telja þá í hópi fallegustu sleða en hef þó orðið sáttari við þá með tímanum. Hvað sem um útlitið má segja er hins vegar ekki hægt að deila um að hönnunin er snjöll og vel hugsuð. Sjálft húddið er í raun aðeins lítið lok en með því að opna hliðarnar alveg úr fæst einstaklega gott aðgengi að öllum vélarhlutum, kúplingum, drifhúsi o.s.frv sem auðveldar viðhald og alla umgengni. Það var einmitt meðal þeirra markmiða sem hönnuðirnir lögðu upp með. Þessi sleði er með meðalhárri rúðu sem mér finnst passa honum vel. Ég hef séð menn kvarta undan því að rúðan á REV þyrfti að skýla ökumanninum betur. Ég sé enga ástæðu til að setja út á þetta atriði því þótt rúðan sé mjó fannst mér hún veita dágott skjól. Á það ber að líta að einstök veðurblíða var þá daga sem sleðinn var prófaður og því var ekki spáð svo mjög í þetta atriði. Smíði og frágangur á sleðanum virtist í fínu lagi og enga “lausa enda” að sjá í þeim efnum.

Þvílík vél!

Hvað skal segja um 600 SDI vélina? Ég var búinn að lesa að hún væri öflugasta 600 vélin á markaðinum – en hugsaði nú samt – þetta er nú bara 600. Eftir fyrsta hringinn var fyrsta hugsunin hins vegar þessi: “Þeir hljóta að hafa misst í hann 800 vél í misgripum.” Þvílík vél! Hún svarar um leið og er komið við gjöfina og sleðinn hreinlega stekkur af stað. Sjálfsagt myndu flestar 800 og 900 vélar hafa betur á endanum en aflið í þessari er yfirdrifið við flestar aðstæður. Í reynsluakstrinum var m.a. spyrnt upp brekkur samhliða 800 RMK og 900 Mountaincat og máttu þeir hafa sig alla við.

Með aflinu er þó ekki nema hálf sagan sögð og varla það. Það á eftir að skrifa um sparneytnina og tæknina. Með SDI innsprautuninni var Ski-doo að koma fram með öfluga tvígengisvél sem mætti auknum kröfum um eyðslu og mengun en án þess að henni fylgdi sú auka þyngd sem er í fjórgengisvélum. Tveir spíssar á hvorum strokki úða réttri blöndu af bensíni og olíu inn í strokkinn. Allt byggir þetta á tölvustýringu, sem segja má að sé hjarta vélarinnar. Tölvustýringin er stöðugt mötuð á upplýsingum frá skynjurum sem taka m.a. mið af hitastigi, loftþrýstingi, inngjöf og snúningshraða vélarinnar. Ásamt því að stjórna innspýtingunni sér tölvustýringin m.a. um að stilla kveikjutímann og pústventlana þannig að úr verður einn heildarpakki. Meðal búnaðar er svokallaður “Knock sensor” en það er skynjari sem eykur bensínmagnið inn á vélina ef hætta er á að hún sé að ofhitna, t.d. ef bensínið er lélegt.

Þessi 600 vél er tæknilega þróaðasta vélin frá Bombardier og þegar umtöluð fyrir litla eyðslu, bæði á bensíni og olíu. Eyðsla sleðans var ekki mæld í reynsluakstrinum enda hefði það haft takmarkað gild þar sem sleðinn var enn á fyrsta tanki. En miðað við prófanir erlendis stenst það sem framleiðandinn segir um vélina.Hún stenst þegar væntanlegar mengunarreglugerðir sem taka gildi í Bandaríkjunum að tveimur árum liðnum og þar er Ski-doo því í góðum málum. Þegar þannig fer saman kraftmesta 600 vélin og sú eyðslugrennsta, ja þá er erfitt að sjá að hægt sé að gera betur.

Aksturseiginleikar

Ég hafði aldrei keyrt REV-sleða þegar ég settist upp á þennan og eitt af því sem mér hafði verið tjáð var að menn þyrftu nánast að læra að aka vélsleða upp á nýtt. REV-hegðaði sér svo ólíkt öðrum sleðum. Ég komst fljótlega að því að þetta á ekki við rök að styðjast. Vissulega eru hreyfingarnar aðrar en ég hef vanist en mér fannst ég orðin ágætlega hagvanur eftir tiltölulega stutta stund. Hluti af því er að aksturseiginleikarnir eru einfaldlega það góðir að þér fer strax að líka vel við sleðann.

Við skulum byrja á framendanum. A-arma fjöðrunin að framan er 9,5 tommur. Hún skilar hlutverki sínu með sóma og dugar að benda á úrslit úr snjókrosskeppnum því til sönnunar. Sleðinn stýrir frábærlega og kemur þar væntanlega bæði til byggingarlag hans og skíðin, sem mér líkaði mjög vel við. Hvort skíði er með tveimur samsíða meiðum og þau svínvirka. Lykilatriði er einnig lögunin á skíðinu sjálfu, þ.e. svæðinu á milli meiðanna. Raunar má undrum sæta hversu stutt er síðan sleðaframleiðendur fóru af alvöru að spá í endurbætur á skíðum í ljósi þess að þetta er snertiflötur sleðans við snjóinn og hefur úrslitaáhrif varðandi aksturinn. Þessi sleði virðist standa býsna fast í skíðin en þó var hann ágætlega léttur í stýri.

Afturfjöðrunin hefur þróast vel hjá Ski-doo undanfarin ár, ekki síst í snjókrosskeppnunum, og nefnist þessi útgáfa SC-10 III. Hún skilar 13 tommu fjöðrun og auðvelt er að stilla hana þannig að hún henti mismunandi þungum ökumönnum, nú eða þá mis mikilli farangurshleðslu ef því er að skipta.

Bæði að aftan og framan er sleðinn með hina háþróuðu tvívirku HPG gasdempara. Þeir eru þannig gerðir að u.þ.b. þriðjungs vegalengd frá hvorum enda eru göt eða framhjáhlaup. Þannig fæst mýkri og þægilegri fjöðrun þegar demparinn er að virka á miðsvæðinu, þ.e. á meðan ójöfnurnar eru ekki mjög miklar, en þegar harðnar á dalnum og álagið á demparann eykst stífnar fjöðrunin þannig að sleðinn slær síður saman. Þannig vill Ski-doo meina að hægt sé að fá eiginleika tveggja mismunandi dempara í einum.

Mikið hefur verið rætt og ritað um hina breyttu ásetu á REV. Sumir hafa t.d. algerlega hafnað þeirri hugmynd að geta ekki rétt alveg úr hnjánum. Eflaust er einstaklingsbundið hvernig mönnum líkar REV-ásetan en mér líkaði hún vel þegar á heildina er litið. Á löngum akstri getur verið þreytandi að sitja stöðugt með bogin hné en á móti kemur að auðvelt er að standa upp og rétta úr sér þannig. Mestan tíma tók að venjast því að geta ekki fært sig enn framar á sleðann þegar ekið var í hliðarhalla. Maður hefur vanist því að geta lagst fram með stýrinu en hér er hins vegar búið að færa stýrið framar þannig að því er ekki að heilsa. Þetta er því eingöngu huglægt atriði en ekki raunverulegt vandamál því þú ert jú bara framar á sleðanum. Raunar eru tvær stillingar á stýrinu og var það stillt í þá fremri. Stigbrettin eru einnig mjög góð og veita öryggistilfinningu.

Niður brattar brekkur

Um helgina gafst kostur á að reyna sleðann við ýmsar aðstæður en þó vantaði púðursnjóinn. Því reyndi ekki fyrir alvöru á samanburð við löngu sleðana, sem þó hefði sannarlega verið gaman. Færið var eiginlega of gott því yfirdrifið aflið í 600 vélinni skilaði ökumanninum á alla þá tinda sem hann þorði að reyna við. Mér fannst sleðinn góður í hliðarhalla en gat ekki prófað nógu vel hvernig er að skáskera brekkur á þessu breiðara belti, hvort það er hugsanlega erfiðara. Það var fyrst og fremst eitt atriði sem olli nokkrum vonbrigðum en það eru bremsueiginleikar niður brattar brekkur. Auðvelt er að láta sleðann halda vel á móti á meðan brattinn er hæfilegur en í bröttustu brekkunum var hraðinn á niðurleiðinni áberandi meiri en á samanburðarsleðunum, RMK á 144 tommu belti og Mountaincat á 151 tommu belti. Þetta kann að stafa af því að þyngdarpunkturinn sé framar á REV-sleðunum og þ.a.l. hvíli tiltölulega lítil þyngd á beltinu þegar ekið er niður mikinn bratta.

Fyrir hverja?

Ljóst er að Ski-doo ætlar Renegade sleðunum, og ekki síst þessum nýja 600 SDI, stórt og mikilvægt hlutverk. Vélin á að sameina kosti fjór- og tvígengisvéla, þ.e. vera létt og öflug en eyða og menga lítið. Sleðanum er ætlað að sameina kosti fjallasleða og “trail”-sleða án þess að um neina málamiðlun sé að ræða, “no-compromise sled” eins og þeir Ski-doo menn segja. Þessi tveggja daga kynni af sleðanum benda til að sú kunni einmitt að vera raunin, að tekist hafi að sameina í einum sleða marga eftirsóknarverða eiginleika. Þótt ekki hafi reynt á akstur í púðri benti frammistaðan í brekkunum til þess að 800 og 900 fjallasleðarnir megi heldur betur vara sig. Um aksturseiginleikana verður ekki deilt. Þeir eru frábærir. Sleðinn er eyðslugrannur og þannig útbúinn að hann hentar vel til lengri hálendisferða. Ég hef gripið í talsvert marga sleða um ævina og Ski-doo MX Z Renegade 600 SDI HO er einn af þeim eftirtektarverðustu. Þetta er sleði með skemmtilegan “karakter” og það voru sannarlega þung spor að skila honum aftur.

Plúsar:
Þróuð og aflmikil vél
Fjöðrun
Stýring

Mínusar:
Bremsueiginleikar niður brattar brekkur
Að þurfa að skila sleðanum aftur

by

Sýning og árshátíð gengu vel

Vetrarsport 2004 og árshátíð vélsleðamanna í Sjallanum um helgina tókust vel. Aðsókn á sýninguna í Íþróttahöllina var ágæt og aðsókn á árshátíðina sló öll fyrri met. Þar fór Ómar Ragnarsson á kostum eins og við var að búast og góður rómur var gerður að þeim skemmtiatriðum sem í boði voru. Myndir frá sýningunni eru hér að neðan.

by

Ski-doo 2004 – REV og meiri REV

Þá hefur Ski-doo kynnt sleðalínu sína fyrir árið 2004. Álit manna á henni ræðst væntanlega af því hvort þeim líkar við REV-boddíið eða ekki. Það er nefnilega ljóst að Ski-doo er að veðja á að REV-inn sé framtíðin og 2004-línan tekur mið af því.

Vissulega geturðu enn fengið Ski-doo í „hefðbundinni” útfærslu en meginþunginn í framleiðslunni er á REV í hinum ýmsu útfærslum. Þessi áhersla þarf raunar ekki að koma neinum á óvart því fáir sleðar hafa slegið jafn eftirminnilega í gegn og REV og salan á 2003 módelinu fór jafnvel fram úr björtustu vonum Ski-doo manna sjálfra. Ef litið er í fljótheitum yfir línuna hjá Ski-doo virðist hún eiga það sameiginlegt með 2004 árgerðinni frá hinum framleiðendunum sem kynnt hafa sína sleða að það eru engar stórar nýjungar á ferðinni. Fyrst og fremst er um að ræða frekari þróun, útfærslur og endurbætur á því sem kynnt var í 2003 árgerðinni. Ski-doo kemur að vísu með eina nýja vél en það er 600 með SDI-innspýtingu. En lítum nánar á einstaka sleða.

MX Z

Öll MX Z línan kemur í REV útfærslu. Á toppnum tróna “X” og “Renagade X” sem bera öll einkenni keppnissleðans frábæra. Báðir eru með hinn stórsniðuga elektróníska bakkgír sem raunar má finna í mörgum sleðum frá Ski-doo. X er á 15x121x1″ belti en Renagade X á 15x136x1.25 belti og með nýja gerð af sæti sem hannað er fyrir mountain-sleðana. Í vélbúnaði er val um 800 vél með DPM, hina nýju 600 SDI, eða 600 H.O.
Af öðrum útfærslum af MX Z má nefna Adrenaline, sem ætlaður er fyrir kröfuhörðustu ökumennina, með öflugum HPG-VR dempurum og Trail MX Z, sem er aðeins “mildari” útgáfa.

REV í ferðaútgáfu

GSX nefnist ný sleðalína frá Ski-doo. Hún byggir á REV-boddínu en er smíðuð fyrir þá sem vilja stunda lengri akstur. Þetta er í stuttu máli REV í ferðalagaútfærslu, hlaðinn ýmsum aukabúnaði til að gera aksturinn sem þægilegastann. Sem fyrr eru ýmsar vélar í boði en væntanlega verður 800 vélin vinsælust.

Legend

Eins manns ferðasleðarnir frá Ski-doo hafa gengið undir nafninu Legend undanfarin ár en nú er þetta nafn einnig látið ná yfir tveggja manna ferðasleðana. Nafnið Grand Touring heyrir því sögunni til. Legend kemur í “hefðbundna” boddíinu og er ekki að sjá miklar breytingar á milli ára. Vélarstærðir eru 600, 700 og 800, að ógleymdum fjórgengissleðanum.

Summit

Ski-doo var fyrsti framleiðandinn til að smíða sérstakan fjalla- eða klifursleða. Þetta var Summit 580 árgerð 1994 og muna eflaust margir eftir einum fyrsta sleðanum af þessari gerð hérlendis sem Vilhelm Ágústsson keypti. Árið 2004 markar því viss tímamót þar sem Summit á 10 ára afmæli. Raunar eru nokkrar vikur síðan Ski-doo afhjúpaði Summit 2004 en hann byggir að sjálfsögðu á REV. Það sérstaka við þessa sleða er að þeir koma á 16″ breiðu belti í stað hins hefðbundna 15″ beltis sem algengast er. Í þessari útfærslu segir Ski-doo að 144″ langa beltið gefi sama flot og 151″ langt belti hjá öðrum. Einnig býður Ski-doo Summitinn með 151″ og 159″ beltislengd. Allt er gert til að hafa sleðana sem léttasta enda hefur það tekist bærilega. Nýtt og léttara sæti lítur m.a. dagsins ljós og raf-bakkgírinn er staðalbúnaður. Án efa frábærir sleðar í brekkurnar.

by

Ski-doo kynnir nýja vél

Nýja 800 SDI-vélin frá Ski-doo

Nýja 800 SDI-vélin frá Ski-doo

Ski-doo hefur nú kynnt alla 2003 línuna fyrir blaðamönnum vestanhafs. Þegar hefur mikið verið fjallað um að nýu REV-sleðana en það er ýmislegt annað forvitnilegt að gerast. Það á einkum við um vélamálin og það jafnvel þó að ekki sé kynnt til sögunnar fjórgengisvél sem er samkeppnisfær í afli við RX-1 frá Yamaha.

Hæst ber nýja 800 tvígengisvél sem nefnist SDI (Semi-direct injection) og er eldsneytiskerfi hennar öðruvísi úr garði gert en tíðkast hefur í vélsleðavélum. Nýjungin felst í því að tveir spíssar á hvorum strokki úða réttri blöndu af bensíni og olíu inn í strokkinn. Allt byggir þetta á tölvustýringu, sem segja má að sé hjarta vélarinnar. Tölvustýringin er stöðugt mötuð á upplýsingum frá skynjurum sem taka m.a. mið af hitastigi, loftþrýstingi, inngjöf og snúningshraða vélarinnar. Ásamt því að stjórna innspýtingunni sér tölvustýringin m.a. um að stilla kveikjutímann og pústventlana þannig að úr verður einn heildarpakki. Þessi nýja vél á að menga 50% minna en forverinn, vera 25% sparneytnari og skila fleiri hestöflum. Þetta eru álitlegar tölur og fyllilega sambærilegar við það sem RX-1 fjórgengisvélin frá Yamaha á að gera. Þá verða bæði 800 og 600 Ski-doo vélarnar boðnar í svokallaðri H.O. (High Output) útfærslu, sem skila enn meira afli en “standard”.

by

Umbyltur MX – Ski-doo kynnir REV

Nýr MX Z REV árg. 2003 á flugi.

Nýr MX Z REV árg. 2003 á flugi.

Í vetur hefur verið skammt stórra högga á milli í vélsleðaheiminum. Í nokkur undanfarin ár hafa í raun fáar grundvallarbreytingar orðið í smíði vélsleða þótt vissulega sé einhver þróun alltaf í gangi en það sem gerst hefur í vetur er hins vegar mun stærra í sniðum en menn hafa átt að venjast. Fram á sjónarsviðið hafa komið nýir sleðar sem svo sannarlega hafa hrist upp í því sem fyrir var. Fyrst kom Arctcic Cat með nýjan Sno Pro, þá Ski-doo með nýjan keppnissleða og loks Yamaha með nýjan fjórgengissleða. Senn mun liggja fyrir hvað verður boðið upp á í 2003 árgerðinni og eins og við var búist kemur m.a. Ski-doo með nýjan MX Z sem byggður er á áðurnefndum keppnissleða.

REV

Við skulum líta aðeins á þennan nýja MX sem fullu nafni mun heita MX X REV en síðasta skammstöfunin stendur fyrir “revolution” eða bylting. Það er vissulega réttnefni því hér er kominn sleði mjög frábrugðinn forverum sínum. En í hverju felst byltingin? Ekki er hún a.m.k. í vélarmálum því sleðinn verður annars vegar boðinn með núverandi tveggja strokka 800 vél og hins vegar 600 tveggja strokka vél, sem reyndar er ný af nálinni en þó byggð á eldri vélum. Hún á að skila talsvert meira afli en núverandi 600 vél, eða allt að 125 hestöflum.

 Nýtt byggingarlag

Hér sést afturhluti sleðans vel og nýstárlegt sætið.

Hér sést afturhluti sleðans vel og nýstárlegt sætið.

Byltingin felst fyrst og fremst í því hvernig sleðinn er byggður en þar er notast við önnur lögmál en verið hafa ráðandi í vélsleðum til þessa. Í raun þarf ekki annað en að líta á sleðinn til að átta sig á þessu. Lykilatriði er að setu ökumannsins hefur verið breytt og hún færð framar. Byggingarlag sleða hefur fram að þessu tekið mið af því að ökumaðurinn sitji því sem næst yfir aftari öxlinum í búkkanum með handleggi og fætur teygða fram. Eins og þeir sem fylgjast með snjókrossi vita þá hefur mjög færst í vöxt að ökumenn standi nánast alla keppnina og hönnun nýja REV-sleðans tekur mið af þessu. Ökumaðurinn situr um 15 cm framar en tíðkast hefur og einnig uppréttari. Þannig eru fæturnir beygðir því sem næst í 90 gráður um hnén þegar setið er og gert ráð fyrir að ökumaðurinn standi talsvert við aksturinn. Raunar er ekki flókið að sjá hvaðan þessi hugsun er komin en þetta eru sömu lögmál og gilda á krosshjólum. Æskilegri þyngdardreifing og betri aksturseiginlekar fást einnig með því að vélin hefur verið færð rúmum 6 cm aftar og 3 cm neðar en í “venjulegum” MX. Nú á 80% af þunganum að vera innan við 30 cm frá driföxlinum.

Nýr framendi

Framendinn á sleðanum er einnig nýr þar sem A-arma fjöðrunin hlýtur að vekja athygli. Ef marka má úrslit úr snjókrosskeppnum vetrarins er þetta fjöðrun sem svínvirkar. Sjálft húddið er í raun aðeins lítið lok en með því að fella hliðarnar alveg niður fæst einstaklega gott aðgengi að öllum vélarhlutum, kúplingum, drifhúsi o.s.frv sem auðveldar viðhald og alla umgengni. Það var einmitt meðal þeirra markmiða sem hönnuðirnir lögðu upp með. Fjöðrunin að aftan er byggð á búkkanum úr 2002 árgerðinni af MX með nokkrum endurbótum sem aukið hafa slaglengdina í 14,5 tommur. Að öllu samanlögðu á sleðinn að vega um 227 kg með 800 vélinni sem hlýtur að teljast allgott. Ljóst er að hér er komið leiktæki með frábæra aksturseiginleika og undarlegt ef eftirspurnin næsta haust verður ekki í samræmi við það, ekki síst þar sem verðið á að vera mjög samkeppnisfært. Með nýrri aflmikilli fjórgengisvél, sem sögur segja að Ski-doo muni spila út innan tíðar, verður MX Z REV líka enn áhugaverðari kostur, þ.e. ef…

MXREV.4

Hér sést útsýni ökumanns.

MXREV.1

Hér sést hvernig hægt er að taka hliðarnar úr framendanum til að auðvelda aðgengi.

MXREV.2

Sjálft húddið er bara lítið lok.

MXREV.3

Fjöðrunin.

by

Nýr Ski-doo slær í gegn á fyrsta WSA-mótinu

Curt Peterson sýndi frábæra takta á nýjum Ski-doo á föstudaginn og sló öllum við í keppni um laus sæti á X-games.

Curt Peterson sýndi frábæra takta á nýjum Ski-doo á föstudaginn og sló öllum við í keppni um laus sæti á X-games.

Fjörið í snjókrossinu vestan hafs er byrjað og fyrsta keppnin á vegum WSA var haldin nú um helgina í Duluth í Minnesota. Stærstu tíðindin hljóta að teljast afhjúpun á nýjum keppnis Ski-doo, Formula XP-S, sem sló þegar í gegn. Ekki liggja enn fyrir miklar upplýsingar um þetta nýja tæki en ljóst er að það svínvirkar með nýrri gerð af framfjöðrun og vægast sagt flottu útliti.

Á föstudaginn var keppt um átta laus sæti á X-games og þar stóð uppi sem öruggur sigurvegari Curt Peterson á einum hinna nýju Ski-doo sleða. Hann bar m.a. sigurorð af mönnum eins og Carl Kuster, Kurtis Crapo, Earl Reimer, Matt Judnick, Todd Wolff, Tomi Ahmasalo og Michael Island en þessir tryggðu sér allir sæti á X-games. Samtals voru það sjö ökumenn á Ski-Doo, fimm á Polaris og tveir á Arctic Cat sem kepptu í úrslitahíti um laus sæti á X-games.

Meistarar með misgóða takta

Á laugardaginn var keppt í undanriðlum í Pro Open og Pro Stock og þá mættu allir “stóru” karlarnir til leiks. Margir sýndu góða takta en enginn þó eins og Polarisökumaðurinn og Íslandsvinurinn Noel Kohanski sem sigraði á alþjóðlega mótinu í Ólafsfirði sl. vor. Hann var greinilega enn heitur frá því í Ólafsfirði og fór nær ósigraður í gegnum daginn. Annar Polarisökumaður, Levi Lavallee, sigraði í Semi-Pro Open en þar lauk keppni á laugardaginn.

Sumar stórstörnurnar áttu erfitt uppdráttar á köflum. T.d. átti Blair Morgan, sem nú mætti til leiks á Ski-doo, í basli með kúplinguna og Tucker Hibbert átti einnig í basli með nýja Sno Proinn. Cris Vincent, sem nú keppir fyrir Yamaha, náði öðru sæti í einu híti og sýndi að nýi Yamminn er til alls vís. Toni Haikonen (nú á Arctic Cat), Earl Reimer og Carl Schubitzke “enduðu” allir daginn mis mikið meiddir.